سالهاست بحث نخنمای ارتباط صنعت و دانشگاه در محافل علمی و صنعتی مطرح شده، اما تاکنون گام بلندی برای این موضوع برداشته نشدهاست. سخنان اخیر وزیر علوم مبنی بر اینکه «دانشجویان تحصیلات تکمیلی از سال آینده بر مبنای نیازهای جامعه و صنعت پذیرش میشوند» و «اعطای پایه تشویقی به اعضای هیئت علمی در قبال ایجاد شغل در شرکتهای دانشبنیان» بهشرط آنکه از همان جنس بحثها نباشد، میتواند در این مسیر راهگشا و آغاز تحول جدیدی در حوزه تحصیلات تکمیلی و ارتباط دانشگاه و صنعت باشد.
ارتباط صنعت و دانشگاه به دلیل اثرات و پیامدهای بسیار مثبت آن همواره مورد توجه بوده و تلاشهای فراوانی جهت ایجاد پیوندی اثربخش بین صنعت و دانشگاه صورت پذیرفته است. این روند میتواند خلأهای موجود را در حوزههای مختلف زیربنایی صنعت و بخشهای اجرایی صنایع پایه برطرف کند؛ صنایعی در عرصه رقابت موفقترند که پیوندی دیرینه با دانشگاهها به ویژه در حوزههای تخصصی آن هم با رویکرد پارک علم و فناوری داشته باشند.
یکی از جنبههای پراهمیت دانش، تولید و بهرهبرداری و کاربردی ساختن علوم است که میتواند کشور را گام به گام به سوی ثروت هدایت کند. در کشور ما که به درآمدهای نفتی وابستگی وجود دارد، توسعه بخشهای مولد اقتصاد، به خصوص بخش صنایع میتواند گام مهمی در مقاومسازی اقتصاد ایفا کند؛ به شرط آنکه بتواند از ظرفیت و پتانسیلهای موجود در حوزههای علمی و دانشگاهی به بهترین شکل ممکن با چرخ دنده صنعت چفت شود تا چرخ اقتصاد کشور بیشتر بچرخد.
چندی پیش از سوی مسئولان وزارت علوم اعلام شد که «بیش از ۴۰درصد بیکاران، فارغالتحصیلان دانشگاهی هستند و از سوی دیگر بیش از ۶۰ درصد آموزشدیدگان مهارتی جذب بازار کار میشوند.» آمارهای وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نشان میدهد جمعیت دانشجویی کشور در تحصیلات تکمیلی رو به رشد است. ارائه تسهیلات و جذب دانشجو در تحصیلات تکمیلی بر اساس نیاز کشور، راهبردی اساسی است که میتواند مسیر علمی کشور را پویا سازد. بنابراین گام برداشتن برای همکاری و نوآوری، پیشرفت، توسعه و انتقال دانش، برای رفع نیازهای بخشهای مختلف اقتصادی و صنعتی کشور، سرمایهگذاری بلندمدت برای شکوفایی کشور است.
