در روز ششم از جشنواره فیلم فجر آرمیتا رضایینژاد و مادرش میهمان ویژه این رویداد بودند و بهانه این حضور نمایش فیلمی با موضوع شهید هستهای بود. در روز ششم از جشنواره فیلم فجر آرمیتا رضایینژاد و مادرش میهمان ویژه این رویداد بودند و بهانه این حضور نمایش فیلمی با موضوع شهید هستهای بود.
فیلم سینمایی «هناس» به کارگردانی حسین دارابی عاشقانهای از زندگی شهید داریوش رضایینژاد از دانشمندان هستهای است که توسط عوامل سرویس جاسوسی موساد به شهادت رسید.
فیلم «هناس» که این روزها در چهلمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، فیلمی در ژانر بیوگرافی است که زندگی شهید داریوش رضایینژاد از دانشمندان شهید هستهای کشورمان را به تصویر میکشد. «هناس» داستانی رئالیستی از روزهای پایانی زندگی این شهید گرانقدر است که از زاویه دید همسرش روایت میشود. طرح اصلی فیلم داستان زنی است که تلاش دارد به هر نحوی زندگی خود و خانوادهاش را حفظ کند و آن را از خطرات و آشوبهای پیرامونی همسرش دور سازد؛ روایتی زنانه که اغلب دلنگرانیها و اضطرابهای او را به تصویر میکشد.
محمدرضا شفاه، تهیه کننده این فیلم ضمن اشاره به همراهی فوقالعادهای که خانواده شهید رضایینژاد و همسرش با آنها داشتند، به مهر میگوید: «درک عجیب و غریبی را که ایشان از این حوزه و اعتماد به تیم تولید فیلم داشتند، بدون اغراق میتوانم بگویم برخی مدیران فرهنگی هم ندارند. ما داشتیم تصویری از زندگی شخصی یک فرد را میساختیم و طبیعتاً زندگی هیچ فردی برای خودش بیارزش نیست، به خصوص زندگی آدمهایی که در سطح ملی و بینالمللی شناختهشده هستند و عجیبترین و دلخراشترین نوع ترور در یک دهه گذشته علیه آنها اتفاق افتاده است. پنج ماه روی آن فیلمنامه کار کرده بودیم و اساساً فیلم تغییر کرده بود، اما ایشان میگفتند تعمداً فیلمنامه را میخوانند، حتی همان نسخه اولیه را هم به اصرار ما خواندند و نکات محدودی را هم درباره آن مطرح کردند. بعد از اینکه خانم پیرانی فیلم را دیدند، واکنش فوقالعادهای داشتند که به راحتی نمیتوانم توصیف کنم. یک بار بزرگ آن روز از دوش ما زمین گذاشته شد. واقعاً نگران واکنششان بودیم. از نظر آبروی کاری نمیخواستیم آبروی خود را ببریم و نگران بودیم که نکند در روایت زندگیشان امانتدار نبوده باشیم. اینها استرسهای بسیاری برای ما ایجاد کرده بود.»
تهیهکننده «دیدن این فیلم جرم است» ضمن تأکید بر اینکه در هر کشور دیگری برای یک چهره ملی چنین اتفاقی رقم میخورد، حتماً روایت سینمایی آن را میساختند، میافزاید: «این فیلم یک سند تظلمخواهی و یک سند حقوقبشری است. آنهایی که کشوری را به رعایتنکردن حقوق بشر متهم میکنند، باید بدانند این کشور خودش اینگونه مظلوم واقع شده است، حتی کشور هم نه، همین یک خانواده که حق حیات داشت. اینها نکاتی بود که از ابتدا برای ما جذاب بود.»