ایستادن بر سکوی بزرگسالان جهان آرزویش بود، اما نه وقتی که پابهپای میرزازاده تمرین میکرد و نه حتی وقتی که در تورنمنت صربستان با کنار زدن کشتیگیران جهانی بر سکوی نخست ایستاد. فکرش را هم نمیکرد که سرنوشت طوری رقم بخورد که او به جای میرزازاده که اسیر کرونا شده بود راهی نروژ شود و با خوشرنگترین مدال بازگردد. موفقیتی که علاوه بر برآورده کردن آرزوی بچگی علیاکبر یوسفی بر تعداد علاقهمندان به کشتی، به خصوص در شمال کشور افزوده است: «بعد از جهانی نروژ، تعداد بچههایی که به این سالن میآیند دو برابر شده، آن هم در شرایطی که تشک باشگاه خیلی قدیمی بود و تازه آن را عوض کردیم، اما هنوز باقی وسایل مانده است، چراکه کسی به باشگاه ما سر نمیزند که این مشکلات حل شود. ما با این شرایط تمرین کردیم و به قهرمانی رسیدیم. کسی دست ما را نمیگیرد. خودمان باید به باشگاهها برسیم و امیدوارم حالا که علاقهمندان به کشتی زیاد شده، خودمان بتوانیم با تداوم این موفقیت از کشتی حمایت کنیم و باعث پیشرفت آن شویم، چراکه کشتی در ایران و به خصوص شمال علاقهمندان زیادی دارد.»