سرویس ایران جوان آنلاین: کام تلخ چایکاران گیلانی و مازندرانی را هیچ قند و شکری شیرین نمیکند، وقتی میبینند هر سال کار میکنند و زحمت میکشند و دسترنجشان به جیب دلال و واسطه و تاجر میرود. این در حالیست که تمام تولید ایران در بهترین حالت میتواند نیاز ۱۰ درصد بازارهای داخلی را تأمین کند و خارجیها هم به شدت خواهان طعم چای ایرانی هستند ولی انگار واردات و قاچاق چای خارجی آنقدر سود دارد که کسی به فکر حمایت از چایکار ایرانی و صادرات نیفتند و فعالان این عرصه به حال خود رها شده بمانند.
گردش مالی صنعت چای در ایران حدود ۲ تا ۳ هزار میلیارد تومان است، اما به خاطر فقدان یک ارتباط درست و حساب شده بین چایکار و بازار موجب شده تا سود اصلی به دلال و واسطه و تاجر برسد. براساس گزارش و آمارهای موجود، هم اکنون چایکاران گیلانی و مازندرانی که سهم عمده تولید این محصول را بر عهده دارند، در مجموع حدود ۹۰ میلیارد تومان و کارخانهدار هم ۶۰ میلیارد تومان سود میبرد که این ۱۵۰ میلیارد تومان کمترین سهمی است که به آنها میرسد. اتفاقی که نتیجهای جر خاموش شدن چراغ کارخانهها و رها شدن و تغییر کاربری مزارع کشت چای را به همراه دارد. آمارهای رسمی که دولتیها هم آن را تأیید میکنند، نشان میدهند نزدیک به ۴۰ هزار تن چای به صورت قاچاق هر سال وارد کشور میشود.
چای را وارد بورس کنید
قطع کردن دست دلالان و واسطههایی که بین راه تولید کننده و مصرف کننده قرار دارند و همچنین وارد شدن چای به بورس میتواند به عنوان راهکاری برای سامان دادن به بازار این محصول باشد.
موضوعی که نماینده لاهیجان و سیاهکل در مجلس نیز به آن اشاره و با بیان اینکه نبود توازن میان صادرات و واردات مشکل اصلی در بازار چای است، گفته: «ورود به بورس و حذف واسطهها میتواند راهکار خوبی برای رفع مشکلات موجود باشد.»
رسول فرخی، با تأکید بر اینکه ابتدا باید بدانیم تولید و نیاز جامعه چقدر است و سپس به صادرات و واردات فکر کنیم تا چایکار هم بداند تلاشش بینتیجه نمیماند، ادامه داد: «نیاز بازار مصرف ۱۰۰ تن و میزان تولید ۳۰ تن است لذا نیاز به واردات داریم و اگر واردات بر این اساس باشد مشکلی ایجاد نمیشود.»
وی با اشاره به راهکارهای احیا و فروش چای ایرانی، تصریح کرد: «الزام دستگاهها به خرید چای داخلی، عدم تبلیغ چای خارجی در صدا و سیما، ورود چای به بازار بورس، حذف دلالان و واسطهگران و اعطای وام قرضالحسنه بلند مدت به چایکاران راهکار احیای حوزه چای است.»
مسئولان عالم و بیعمل
به گفته رئیس سازمان چای کشور، امسال کارخانجات چایسازی بیش از ۲۲ هزار تن چای خشک تولید کردهاند. حبیب جهانساز با اشاره به چین سوم برگ سبز چای از باغات شمال تأکید کرده: «پیشبینی میشود در این دوره هم حدود ۲۵ تا ۳۰ هزار تن برگ سبز برداشت شود. ضمن اینکه از ابتدای برداشت برگ سبز چای در اردیبهشت ماه بیش از ۱۰۰ هزار تن برگ سبز از باغات شمال کشور برداشت و خریداری شده است.» آمار گمرک ایران نشان میدهد فقط از ابتدای سال تا نیمه تابستان حدود ۱۸ هزار تن چای خشک به ارزش بالغ بر ۹۱ میلیون دلار وارد کشور شده است. این میزان واردات در سالجاری نسبت به مدت مشابه سال قبل نه تنها کاهشی نداشته بلکه با رشد هم مواجه بوده است. اما براساس آمارهای مرکز آمار ایران، بررسی وضعیت قیمت چای خارجی در سالجاری نشان میدهد هر بسته ۵۰۰ گرمی چای خارجی نسبت به سال گذشته حدود ۷۰ درصد افزایش قیمت دارد. حالا چایکاران ماندهاند و مسئولانی که اطلاع کاملی از میزان تولید، میزان نیاز بازار، میزان مصرف، میزان قاچاق و میزان واردات دارند و معلوم نیست چرا کاری نمیکنند و فعالان این عرصه را به حال خود رها کردهاند.
