چگونگی مقابله با آثار و پیامدهای تصویب گزارش کمیته حقیقتیاب شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره جنایات جنگی ارتش رژیم صهیونیستی در جنگ غزه به یک معضل مهم در داخل این رژیم تبدیل شده است و به بروز اختلافات میان دستگاه نظامی و سیاسی آن دامنزده است. از یک سو دستگاه سیاسی و هیأت حاکمه این رژیم در میانه انتخاب بین دو گزینه بد و بدتر و یا بدتر و بدترین قرار گرفته است و اگر در داخل به اقدامی علیه عاملان جنایات جنگ غزه دست نزند، موضوع ابعاد بینالمللی پیدا خواهد کرد و از دیگر سو اگر گزینه برخورد داخلی با خاطیان را در دستور کار قرار دهد، در این صورت تحقیقات قبلی ارتش که نظامیان را تبرئه کرده زیر سؤال خواهد رفت و بر همین اساس همچنان از تهدید اشکنازی رئیس ستاد ارتش به استعفا بر میآید، واکنش نظامیان را در پی خواهد داشت. شاید مبنای مخالفت نظامیان را میتوان در این دید که آنها در واقع مجری فرامینی بودند که توسط سیاستمداران صادر و از حمایت معنوی خاخامهای یهودی برخوردار شده بود. همچنین در صورتی که افرادی از ارتش به علت ارتکاب جنایات جنگی آن هم بهدست خود دولت اسرائیل محاکمه شوند، اولاً ادعای مقامات این رژیم و تبلیغات دیرینه آنها که تصویری اخلاقی از ارتش ارائه کرده بودند، زیر سؤال خواهد رفت و دوماً ارتش جسارت و جرأت لازم را برای اجرای طرحهای بعدی این رژیم از دست خواهد داد که در رأس آنها طرح تشکیل دولت خالص یهودی قرار دارد و اجرای آن جز از طریق دست زدن به جنایات گسترده و کوچ دادن یک و نیم میلیون فلسطینی ساکن اراضی اشغالی 1948 موسوم به اسرائیل امکانپذیر نخواهد شد. گذشته از اینها در اسرائیل بر خلاف سایر نظامهای سیاسی رایج در دنیا، این دولت نیست که ارتش دارد بلکه ارتش است که دولت دارد. از این رو اگر ارتش ضربه بخورد در واقع پیامدهای آن سریعاً به دولت هم گسترش خواهد یافت. در واقع همان اختلاف هایی که در پی جنگ 33 روزه میان ارتش و دولت صهیونیستی پدید امد و در نهایت به ضرر ارتش تمام شد، به نوعی دیگر پس از انتشار گزارش گلدستون و الزام رژیم صهیونیستی برای پاسخ به این گزارش دوباره میان آنها بروز کرده است. با توجه به چنین پیامدهایی است که ابتدا دولت صهیونیستی زیر بار پاسخ به گزارش شورای حقوق بشر سازمان ملل نمی رفت و حتی نتانیاهو در اظهاراتی گفت که بهترین راه برای اسرائیل این است که این گزارش را رد کند. اما در پی سفر اخیر سوزان رایس نماینده دائم آمریکا در شورای امنیت سازمان به اسرائیل بود که مسؤولان این رژیم مواضع قبلی خود را تغییر داده و از تشکیل کمیته ای برای مقابله با عواقب این گزارش خبر داد. به نظر میرسد خانم رایس در جریان این سفر مسؤولان اسرائیلی را از مصایبی که در سر راه آمریکا در سازمان ملل برای مقابله با پیگرد قضایی مسؤولان اسرائیلی قرار دارد، آگاه کرده است. زیرا آمریکا با چند مشکل در این زمینه مواجه است: نخست، از آنجا که گزارش شورای حقوق بشر بنا به در خواست مجمع عمومی سازمان ملل به شورای امنیت ارائه خواهد شد، لذا اگرآمریکا با تصویب آن مخالفت کند، در این صورت با جامعه جهانی شاخ به شاخ خواهد شد، حال آنکه سیاست و رویکرد اعلامی دولت اوباما تعامل با جامعه جهانی است و از این جهت تردیدها به وعده تغییر را افزایش خواهد داد. همچنین مقاومت آمریکا در قبال گزارش کمیته حقیق یاب شورای حقوق بشر در تناقض و تعارض با مانیفست حزب حاکم دموکرات در آمریکاست. بنابراین مقاومت و مخالفت آمریکا، هزینههای سیاسی و حیثیتی جبران ناپذیری برای دولت اوباما به همراه خواهد داشت. دوم اینکه حتی اگر آمریکا بخواهد این هزینهها را تحمل کند، با توجه به بین المللی شدن مقابله با جرم و جنایات در جهان، باز نخواهد توانست جلوی پیگرد قضایی مسؤولان و نظامیان صهیونیستی را بگیرد. زیرا همچنانکه در گزارش گلدستون نیز پیشبینی و توصیه شده راهکارهای متعددی برای پیگیری جنایات جنگ غزه وجود دارد. در مجموع پس از تصویب گزارش کمیته حقیقتیاب شورای حقوق بشر در این شورا مرحله جدیدی از جنگ حقوقی بین بازیگران دخیل در جنگ غزه آغاز شده است و اگرچه از نظر حقوقی و اصولی دست برتر با فلسطینیهاست اما صهیونیستها دارای لابیهای ذی نفوذ در مراجع بینالمللی حقوقی و سازمان ملل است و به پشتوانه همین لابی هاست که دولت نتانیاهو کمیتهای ویژه برای مقابله با آثار مصوبه شورای حقوق بشر سازمان ملل تشکیل داده است. از دیگر آفتهایی که در این خصوص وجود دارد، نگاه ابزاری و سیاسی کشورهای غربی به گزارش گلدوستون و بهرهگیری از آن برای پیشبرد مذاکرات صلح خاورمیانه است. این مسائل و موانع ایجاب میکند که محور مقاومت همان انسجامی که در جریان جنگ 22 روزه داشت، اکنون نیز همان را حفظ کنند و به پشتوانه حمایتهای گسترده کنونی در جامعه جهانی اقدامات لازم را برای پیگرد قضایی مسؤولان نظامی و سیاسی دخیل در جنگ غزه انجام دهند. تردیدی نیست که اگر جنایتهای رژیم صهیونیستی در جنگ غزه بی پاسخ بماند، این رژیم با توجه به طرحهای آماده شده همچون تشکیل دولت خالص یهودی که تسویه نژادی در اراضی اشغالی 1948 موسوم به اسرائیل را مد نظر دارد، برای انجام جنایات مشابه به وسوسه خواهد افتاد.
