بناهای تاریخی

جولانگاه موتور سواران

ایران به عنوان یکی از قدیمی‌ترین کشورهای جهان، با تمدن بی نظیر خود از مواهب بسیاری برخوردار است. سی و سه پل، مسجد عتیق، ارگ بم و ... از نمونه‌های برجسته آثار باستانی این مرز و بوم به حساب ‌می‌آیند که هر کدام به نوبه خود نقش بسیار مهمی‌را در جذب گردشگر ایفا ‌می‌کنند.نحوه نگهداری این بناها از جهاتی دارای نقص ‌می‌باشند که همین موضوع از لحاظ مقوله گردشگری حائز اهمیت است، چرا که میزان توجه سازمان میراث فرهنگی و در نگاهی کلی‌تر نگاه ایرانیان به آثار تاریخی‌شان را نمایان ‌می‌سازد.در جوار بعضی از آثار تاریخی همچون گور دسته جمعی زرتشتیان در یزد شاهد این موضوع هستیم که جوانان محلی در زمان حضور بازدیدکنندگان دست به انجام حرکات خطرناکی با موتورهای خود در این مکان ‌می‌زنند که این موضوع خود تأثیر منفی بسیاری به همراه دارد. از سوی دیگر ترمیم بناها در ساختمان‌های خشتی و گلی با سیمان نشان دهنده این است که سازمان میراث فرهنگی شناخت کاملی از شرایط بومی هر منطقه ندارد. با توجه به چنین شرایطی چگونه ‌می‌توان توقع داشت تا گردشگر با مواجهه با چنین مواردی بار دیگر رغبتی برای دیدن چنین مکان‌هایی از خود نشان دهد. از سوی دیگر این بناهای تاریخی از هیچگونه حفاظ خاصی برخوردار نمی‌باشند تا از گزند وندالیست‌های شهری در امان باشند تا بر تن خسته‌شان که ناشی از بی‌مهری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است اسامی همچون یادگار علی از همدان، رفیق بی‌کلک مادر در امان باشند.