گستره تسلیحات هستهای رژیم صهیونیستی
اسراییل در واقع از اواسط دهه 60 توانایی ساخت تسلیحات اتمی را پیدا کرد. بنابر آخرین برآوردهایی که شده تا سال 2008 حداقل اسراییل دارای 200 کلاهک هستهای بوده است. جدای از این، اسراییل دارای یک مجموعه از تسلیحات هستهای نیز هست. به گفته« سیمور هرش»، اسرائیل بمبهای کوچک هستهایکوچک قابل حمل در چمدان را تا سال 1973 تولید کرده بود. بهعبارت دیگر اسراییل فقط یکسری کلاهک اتمی ویژه حمل توسط موشک درست نکرده است، بلکه گستره وسیعی از تسلیحات هستهای را ساخته است که میتواند آنها را حتی درراستای مقاصد تاکتیکی و در ابعاد کوچک هم بکار برد.
سیستمهای پرتاب تسلیحات اتمی رژیم صهیونیستی
کشورهای بزرگ و ابرقدرت سه گونه تسلیحات استراتژیک را که قادر به حمل سلاح هستهای هستند در اختیاردارند که در اصطلاح استراتژیک به آن «تریاد» یا «سهگانه» گفته میشود. دربعد هوایی، بمبافکنهای استراتژیک؛ در بعد دریایی، زیردریاییهای هستهای مجهز به موشکهای قارهپیمای هستهای و در بعد زمینی، موشکهای میان برد و دور بردیا قاره پیمای هستهای سه ضلع این مثلث بهشمار میآیند. در مورد سیستمهای پرتاب تسلیحات اتمی، اسراییل با توجه به کوچکی سرزمین و محدودیت منابع سعی کرده همین سهگانه هستهای را در مقیاس خودش به وجود بیاورد. اولین چیزی که در واقع در بعد زمینی اسراییل با کمک مستقیم فرانسه توسعه داد، موشکهای بالستیک میانبرد بود. این موشکها قادر به حمل کلاهکهای هستهای هستند. خانواده این موشکها به نام موشکهای جریکو شناخته میشوند. اسراییل سه نسل از موشکهای جریکو یعنی جریکو- 1، جریکو- 2 و جریکو- 3 را توسعه داده است. موشک جریکو- 3 دارای برد 7000 کیلومتر است. طبق اظهار برخی منابع، اسراییل پس از توسعه موشکهای نسل سوم جریکو، ازطریق جاسوسی در سیستمهای اطلاعاتی آمریکا به دنبال مختصات نظامی لازم علیه اهدافی حتی در روسیه بوده است. یعنی شما فکر نکنید که اسراییل موشکهای هستهای را صرفاً علیه کشورهای خاورمیانه هدفگیری کرده است. منابع مطلع ذکر میکنند که اسراییل گستره وسیعی از موشکهای بالستیک را در پایگاههایی در مرکز فلسطین اشغالی مستقر کرده است که از آنجا به سمت انواع پایتختها و مراکز نظامی از کشورهای خاورمیانه تا حتی روسیه نشانهگیری شده است. در بعد هوایی، اسراییل دو نوع جنگنده مدرن اف-16 و اف-15 (در انواع مدل های آن)را در اختیاردارد که هر دو اینها قادر به حمل بمبها وموشکهای هستهای هستند. دربعد دریایی، اسراییل دارای سه فروند زیردریایی به نام زیردریایی کلاس «دولفین»است که از آلمان خریداری شده است. طبق اطلاعاتی که داده شده هر زیردریایی دولفین قادر به حمل چهار موشک کروز است. علاوه بر موشکهای ضد کشتی هارپون که میتوانند کلاهک هستهای حمل نمایند، کلاهکهای هستهای توسط این موشکهای کروز نیز میتوانند حمل شوند. برد این موشکها از 1500 تا 2400 کیلو متر برآورد شده است. طبق اظهار برخی از منابع، اسراییل حداقل یک یا چند مورد به طور عملی موشکهای کروز را آزمایش کرده است.
سیاست هستهای رژیم صهیونیستی
در مورد سیاست هستهای، سیاست رسمی اسراییل در زمینه اتمی سیاست ابهام یا ایهام هستهای است. در ابتدا اسراییل هر گونه در اختیار داشتن تسلیحات هستهای را منکر میشد. اولین بار در سال 1998 شیمون پرز که در آن زمان نخستوزیر اسراییل بود، صراحتاً اظهار کرد که اسراییل یک گزینه هستهای برای اسلو و نه برای هیروشیما ساخته است. منظور نظرشیمون پرز از این سخن این بود که ما بمب اتمی را ساختیم و سلاح اتمی داریم اما این سلاح اتمی را برای جنگ نساختهایم بلکه برای صلح ساختهایم. و منظور وی از اسلو اشاره به توافقات صلح اسلو (94-1993)و منظور از هیروشیما اشاره به انداختن اولین بمب اتمی بر فراز هیروشیما( ژاپن) در سال 1945میباشد. پس بنابراین اولین بار در سال 1998 شیمون پرز به طور تلویحی قبول کرد که اسراییل دارای تسلیحات هستهای است. دومین بار در دسامبر سال 2006 ایهود اولمرت نخستوزیر وقت اسراییل در مقابله با فعالیتهای هستهای ایران اعلام کرد که ایران خواهان آن است که همانند آمریکا، فرانسه، اسراییل و روسیه سلاح هستهای داشته باشد. وقتی این جمله را گفت در پایان همان مصاحبه روابط عمومی نخستوزیری اسراییل اطلاعیه داد که وی اشتباه کرده است. چون اینطور مسائل مسائلی نیست که اشتباه شود و اولمرت صراحتاً بیان کرده بود که اسراییل همانند روسیه، آمریکا و انگلیس دارای سلاح هستهای است ولی بعد انکار کرد. من تصور میکنم علت این موضعگیری- یعنی اول اعلام و بعد انکار- عمل در چارچوب سیاست ابهام هستهای است. اول قبول میکند که ما سلاح اتمی داریم و بعد میگوید که نه ما اشتباه کردیم؛ یعنی سلاح اتمی داریم ولی رسماً اعلام نمیکنیم.
