روزنامه شرق که مدتهاست درگیر انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ است، به مطالبی درباره معرفی برخی کاندیداهای بالقوه سال آینده میپردازد. از حسن خمینی تا عباس آخوندی و اینک اسحاق جهانگیری. توصیفاتی که شرق در وصف جهانگیری مینویسد، جالبتوجه است. یک نکته خرج کردن از شهدا برای کسب اعتبار جهانگیری است. شرق مینویسد: «او برادر شهید هم هست و دو برادر او به نامهای محمد و یعقوب جهانگیری، یکی در سال ۵۹ و در منطقه سوسنگرد و دیگری در سال ۶۳ و در عملیات بدر، به شهادت رسیدند.»
اصلاحطلبان همواره نیروهای حزباللهی و انقلابی کشور را متهم به مصادره و سوءاستفاده از نام شهدا میکنند.
نکته جالب دیگر در مطلب شرق اشاره به گزارههایی به عنوان نقاط قوت جهانگیری است که در واقع از نقاط منفی او محسوب میشود. اصلاحطلبان البته مهارت رسانهای ویژهای دارند که کلاغ را با واژه رنگ کنند و جای قناری غالب کنند. به این عبارات دقت کنید: «دو برادر دیگر او نیز کموبیش در فعالیتهای سیاسی حضور دارند که برادر کوچکتر، مهدی جهانگیری، در زمان ریاست اسفندیار رحیممشایی بر سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، معاونت سرمایهگذاری این سازمان را بر عهده داشت و در سال ۱۳۸۷ استعفا داد و سپس اقدام به تأسیس شرکت سرمایهگذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران و بانک گردشگری کرد.»
از اینکه این دو برادر را هم در ادامه دو برادر شهید او آورده، بگذریم؛ اما برادری که روزنامه شرق به عنوان نقطه قوت جهانگیری آورده، پرونده قضایی اقتصادی دارد و با وثیقهای سنگین آزاد است!
بخش جالب دیگر هم روایت ماجرای موسوم به دلار جهانگیری است که باز هم شرق به رغم برباد رفتن ۱۸ میلیارد دلار ارز دولتی در آن ماجرا، به گونهای ماجرا را روایت کرده که گویی عملکرد خوبی برای جهانگیری بوده است: «او در دوران مسئولیتش بهعنوان معاوناول رئیسجمهور از هیچ کوششی برای پیشبرد امور فروگذار نکرد و حتی بارها پیش از همه سعی کرد در صحنههای سیاسی و حتی اقتصادی حاضر باشد که شاید مهمترین آنها کوشش برای ثابت نگهداشتن نرخ ارز بود که با تعیین نرخ ۴ هزارو ۲۰۰ تومان برای دلار، پیامدهای سخت احتمالی آن را هم به جان خرید تا حدی که تا همین حالا هم برخی به کنایه از دلار جهانگیری سخن میگویند. این تلاشها تا جایی پیش رفت که روحانی بسیاری از مسئولیتهای مهم در بزنگاههای مختلف را به او واگذار میکرد؛ زیرا از یک سو از توانایی لازم برخوردار بود و از سوی دیگر مقبولیت اجتماعی داشت و اقدامات او مورد پذیرش مردم قرار میگرفت...»
شرق کاندیداتوری پوششی جهانگیری در سال ۹۶ برای حمایت از روحانی را هم که تمسخر ساختار مردمسالاری کشور بود، از دیگر نقاط قوت جهانگیری برمیشمارد. در واقع شرق گرچه در ادامه گزارش تلاش میکند از وجود اختلافات بین جهانگیری و دولت بگوید تا ناکارآمدی دولت به پای جهانگیری نوشته نشود، اما فراموش کرده در همین گزارش، از تلاشهای انتخاباتی او در مناظرات سال ۹۶ برای رأی آوردن روحانی تقدیر کرده است!
وقتی یکسال مانده به انتخابات با چنین دروغهایی آغاز میشود، دور نیست که در نزدیکیهای انتخابات دوباره بحث «دیوارکشی در پیادهرو» و امثال آن شایع شود!