به گزارش خبرنگار «فناوری» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دکتر محمد ابراهیمی با بیان این با آنالیزهایی که در نتایج پرتاب دوم راکت «کاوش» داشتیم، در حال برنامهریزی برای پرتاب بعدی هستیم، گفت: تمام دادههای مورد نیاز مانند شتاب سنجها، سنسورهای دما و حتی اطمینان از باز بودن پرهها تا قبل از عملیات را از پرتاب راکت «کاوش ــ 2» دریافت کرده و همگی سالم بودهاند، بنابراین از نظر دیتاهای آزمایشی تست کاملا موفق بوده است.
مدیر فنی طرح راکتهای کاوش با بیان این که این موفقیتها صرفا نقطه شروع بودهاند، تصریح کرد: امیدواریم با هماهنگی مجموعههای مرتبط پرتاب سوم راکت کاوش تا انتهای سال انجام شود.
ابراهیمی با بیان این که راکتهای کاوش به عنوان راکتهای پژوهشی مورد استفاده قرار میگیرند، درباره اهداف پرتاب سومین راکت کاوش گفت: سنسورهایی قابلیت کاربرد در ماهواره و فضاپیماها را دارند که قبلا با موفقیت تست شده باشند؛ بنابراین باید تمام فنآوریهای مورد استفاده در تجهیزات فضایی طی پرتابهایی مثل پرتاب راکتهای کاوش ارزیابی و از عملکرد آنها مطمئن شده باشیم چون اگر در زیرسیستمهای این قبیل راکتها مشکلی پیدا شود، فرصت جبران وجود دارد، اما اگر یک ماهواره گران قیمت و یا فضاپیمایی که یک موجود زنده را حمل میکند دچار مشکل شود، فرصتی برای جبران وجود ندارد. لذا تلاش داریم با پرتاب راکتهای کاوش مشکلات احتمالی را شناسایی و رفع کنیم.
عضو هیات علمی پژوهشگاه هوافضا خاطر نشان کرد: باید قدم به قدم به این تکنولوژیها دست یافته و آن را تکمیل کنیم تا بتوان آنها را در مجموعههای پیچیده به کار برد تا هزینه فضایی کشور افزایش نیابد.
وی تاکید کرد: پژوهشگاه آمادگی دارد که زیرسیستمهای مختلف فضایی را طی پرتابهای راکت کاوش مورد مطالعه، اعتبار سنجی و صحه گذاری قرار دهد که در این مورد تفاهمنامهایی داریم.
گفتنی است، در راستای طرح راکتهای کاوش، راکت «کاوش -2»، آذرماه سال گذشته با موفقیت به فضا پرتاب و با انجام ماموریت خود به وسیله چتر مخصوص پس از دقایقی به زمین بازگشت.
پرتاب این راکت کاوش با هدف ثبت و ارسال صحیح دادههای محیطی، ارسال صحیح و به موقع فرامین، انجام جدایش موتور و محموله و عملکرد صحیح سیستم بازیابی صورت گرفت که نتایج حاصله در طول مدت حضور در فضا با اهداف مورد نظر منطبق بود.
راکت کاوش 2 دارای سه بخش عمده شامل مجموعه حامل، مجموعه آزمایشگاه فضایی و مجموعه بازیابی بود.
جایگاه ویژه پروژه راکتهای کاوش در میان پروژهها و سیستمهای فضایی کشورهای مختلف موجب شده است، هم اکنون نیز با گذشت حدود 50 سال از ساخت و پرتاب اولین راکت کاوش، کشورهای صاحب تکنولوژی فضایی، هر ساله تعداد زیادی از این راکتها را به منظور توسعه علوم و فنآوری به فضا پرتاب کنند.
