سرویس ورزشی جوان آنلاین: هرچه که هست، اتفاقی است که فقط و فقط در فدراسیون سراسر فساد فوتبال ایران رخ میدهد و بس، نمونهاش را هم در هیچ کجای دیگر نمیتوانید پیدا کنید. مثلاً در هیچ کجای دنیا نمیتوانید پیدا کنید که مسئولی برخلاف آییننامه داخلی (که میگوید اگر در جلسات مدیریتی غیبت مکرر داشته باشی و حاضر نباشی، حذف میشوی)، بعد از یک سال بیاید و بگوید من آمدم و توقع داشته باشد همه هم جلوی پایش بلند شوند.
در هیچ کجای فوتبال دنیا نمیتوانید مدیری با پرونده فساد مفتوح و محرومیت پیدا کنید که ناگهان عفو بخورد و با تخفیف روبهرو شود بدون اینکه سرنوشت پروندهاش مشخص شود (هنوز کسی به درستی نمیداند سرنوشت ۳۱۶ هزار دلار غیب شده در جریان پرونده حق پخش چهار بازی تیم ملی مقابل گوام، ترکمنستان، هند و عمان در مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه به کجا کشیده شد) و بعد وقیحانه بیاید و دوباره بخواهد فدراسیون را تحویل بگیرد.
در هیچ گوشه این کره خاکی نمیتوانید مدیری را پیدا کنید که هم به لحاظ سنی و هم به لحاظ کاری بازنشسته شده، اما با دهنکجی مقابل قانون و قانونگذار که میگوید این کار جرم است، بیاید و توقع داشته باشد که کسی هم جلودارش نباشد تا با خیال راحت به مدیریت سراسر اشکال و فسادش ادامه دهد. جالب اینکه استعفا هم داده باشی و بعد با «کی بود، کی بود، من نبودم» و خندههای نیشدار همه را سر کار بگذاری و برگردی.
علی کفاشیان با این شرایط دوباره به فدراسیون فوتبال بازگشته است. او دیروز بهرغم تمام اعتراضاتی که از گوشه و کنار بابت حضورش در فدراسیون شنیده میشود برای دومین بار راهی فدراسیون و جالب اینکه اینبار با اعتراض سرپرست فدراسیون حیدر بهاروند نیز مواجه شد. جالب، اما اینجا بود؛ کسی که مجبور به ترک فدراسیون شد بهاروند بود و کفاشیان جای خود را در فدراسیون محکم کرد. فدراسیوننشینان قبلاً هم به تلاشهای کفاشیان برای حضور دوباره در فدراسیون واکنش نشان داده بودند، اما بنا بر دلایلی که برای همه نامعلوم است اعتراض خود و حتی نامهنگاری با کنفدراسیون فوتبال آسیا را تکذیب کردند تا کار به اینجا برسد و کفاشیان با خاطری آسودهتر روی سرشان خیمه بزند.
حالا کفاشیان بازگشته و اعتراض بهاروند و رفقا، یعنی تیم مدیریتی مهدی تاج تنها یک حقیقت را روشن میکند و آن اینکه کفاشیان مأمور شده که برگردد، از سوی چه کسی یا به چه دلیلی، تقریباً مشخص است؛ «وزارت ورزش»، بله وزارت ورزش. کفاشیان به عنوان کسی که قبل از جدایی از فدراسیون با تیم مهدی تاج به مشکل برخورده بود حالا آمده تا نقش مهره وزارت ورزش در انتخابات آینده ریاست فدراسیون فوتبال را بازی کند. او باید شرایط برگزاری انتخابات را فراهم کند. البته با هیئتهای استانی نیز مذاکرات لازم را انجام دهد. اتفاقاً وزارت ورزش مهره مناسبی را برگزیده، چراکه خوب از نفوذ کفاشیان در هیئتهای استانی خبر دارد. علت نارضایتی و اعتراض فدراسیوننشینان هم همین است، چون مهدی تاج، حیدر بهاروند و رفقا هرچه تلاش کردند تاکنون نتوانستهاند مانند کفاشیان در هیئتهای استانی تأثیرگذار باشند و این یعنی اینکه اگر کفاشیان بتواند جایگاه خود را در فدراسیون به دست آورد وزارت ورزش موفق شده نتیجه انتخابات آینده فدراسیون فوتبال را به سود خود تمام کند.
با تمام این حرفها نباید از این نکته مهم غافل بود که بازگشت کفاشیان به فدراسیون فوتبال به عنوان یکی از مدیران ناکارآمد، فاسد و متخلف که نقش بسزایی در مشکلات کنونی فوتبال کشور دارد، حکایت از یک سوءمدیریت کلان در ورزش کشور دارد. اینکه یک مدیر متخلف را در برابر مدیران متخلف دیگر قرار دهیم تا به خواستههای خود برسیم، حاصلی جز بیشتر شدن تخلفات و پررنگتر شدن فساد حاکم بر فوتبال چیز دیگری به دنبال ندارد.
امروز مطالبه مردم از وزارت ورزش رسیدگی به تخلفات صورت گرفته در فدراسیون فوتبال بهخصوص در دوران کفاشیان و تاج است، اما درست برخلاف این خواسته عمومی که با حساسیتهای مجلس هم همراه شده، برنامهای تهیه میشود تا یک مدیر متخلف به فدراسیون بازگردد و گزینه مورد نظر وزارتیها بر مسند ریاست این فدراسیون مهم تکیه بزند. با وجود فساد، فاجعه و سوءمدیریت رخ داده، آیا حالا نباید فاتحه جریان مبارزه با فساد در فوتبال را خواند؟!
