در یک مقاله دانشجویی میزان اثرات توسعه ریلی بین شهری بر محیط زیست بررسی شد و این نتیجه حاصل شد که اثرات سوئی بر محیط دارد.
سیامک بولاقپور، محقق دانشگاه علم و صنعت گفت: پیشرفتهای اقتصادی، روابط مستقیم موثری با فعالیتها، نقل و انتقالات توسط خطوط مواصلاتی بین شهری خصوصاً خطوط راه آهن دارد.این روابط طوری است که راه آهن به عنوان یکی از خطوط انتقالی امن با پتانسیل و بازدهی بسیار بالا، سال ها است توجه جوامع بشری را به خود جلب کرده است.
وی افزود: خطوط راه آهن در مرحله احداث و در هنگام بهرهبرداری از جنبههای مختلف، محیط زیست اطراف خود را تحت تأثیر قرار میدهد.
این تأثیرات شامل آب، خاک، هوا و منابع بیولوژیک و اتولوژیک مثل جنگل، مرتع و حتی رودخانه میشود. در برخی از موارد، عبور راه آهن از یک منطقه، میتواند حیات موجودات زنده و حتی آبزیان را به خطر اندازد و نیز باعث انقراض آنها شود.
به گفته وی آلودگی صوتی ایجاد شده بر اثر حرکت لوکوموتیوها و واگنهای متصل شده به آن، ساکنان و به طور کلی تمام موجودات زنده منطقه را تحت تأثیر قرار میدهد.
این پژوهشگر تصریح کرد: در این تحقیقات، ضمن بررسی مشکلات زیست محیطی احداث خطوط آهن در یک منطقه، موارد مخرب زیست محیطی بعد از احداث راه آهن و در هنگام بهرهبرداری مورد تحلیل قرار گرفته است.
محقق دانشگاه علم و صنعت افزود: اثرات احداث این خطوط به محیط زیست فرسایش خاک، آلودگی آب، خاک و هوا و نیز صوت است.که از اثرات سوء و منفی این احداث است.
وی یادآور شد: بر اثر احداث مسیر راه آهن خاک منطقه برای اجرای عملیات مورد تغییر و تخریب قرار میگیرند، که این علت فرسایش خاک این مناطق است.با توجه به تأثیرات دراز مدت خطوط راه آهن در محیط زیست اجرای پروژههای آن بسته به منطقه، باید نقاط مثبت و منفی آن مورد توجه مجریان قرار گیرد.
