
نفیسه عزیزی - میخواهم برای عظمت مقام معلم مقدمهای بنویسم. اما در اندیشهام که چه بنگارم؟ آیا بر کتاب عظمت و والایی معلم میتوان پیشگفتاری نوشت؟
آیا درباره معلم، قدرت و گستاخی مقدمه نوشتن در من هست؟
مگر مقدمه بر مقدمه نوشتن ممکن خواهد بود؟
آیا مقدمه بنویسم درباره مقام معلم که خود مقدمه بارز عواطف بشریست؟
مگر مهر معلم ودیعه بزرگ الهی نیست؟
اگر هست من بیمایه که باشم که بر عنایت و لطف الهی مقدمه بنویسم؟
هر وقت معنا و مفهوم مهر، عاطفه، ایثار، بزرگی، فداکاری، پروانگی، عشق، شرف و بزرگواری را دانستم، آن گاه شاید بتوانم سایهای از نقش بدیع او را بنگارم.
اما نه در یک صفحه و چند برگ، اگر این رفعت و عظمت را بشناسم به آسانی میتوانم کتابی بنویسم به عظمت و والایی وجود معلم.
سخاوت صد هزاران حاتمطایی قطرهای از اقیانوس ایثار و سخاوت معلم است.
سایه معلم پس از سایه خداوند والاترین و بالاترین سایهای است که بر سر دانشآموزان افکنده شده است.
خداوندا !
تو به من، معلم فرشتهخویی عطا فرمودی که مرکب خامهام رمق ندارد به وصف وی بپردازم و اما در ستایش معلم همین یک جمله کافی است که اول معلم بشریت، نبیاکرم(ص) است.