انتخابات شانزدهمین دوره مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) روز یکشنبه (27 سپتامبر 2009 - 5 مهر 1388) برگزار شد، رقابت واقعی تنها میان پنج حزب سیاسی و مقتدر آلمان بود. در این انتخابات سرنوشت آنگلا مرکل به عنوان صدراعظم آلمان تعیین میشود. کارشناسان مسائل آلمان معتقدند مهمترین شاخص این انتخابات رکود و نازایی سیاسی است.
براساس آخرین نظر سنجی 80 درصد رأی دهندگان آلمانی اهتمام جدی به این انتخابات نمیورزند و کارزار انتخاباتی میان احزاب سیاسی کشورشان سزاوار توجه و اهتمام خود نمیدانند. سردی و رکود صحنههای کارزار انتخاباتی معلول تبعات بحران اقتصادی و شیوع پدیده دلسردی و کنارهگیری شهروندان آلمانی از حیات سیاسی و موضوعات آن است. ناتوانی مرکل در تحکیم جایگاه ائتلاف دولتی (حزب راستگرای مسیحی، حزب دموکرات مسیحی و حزب سوسیال مسیحی) پس از هفت سال حاکمیت ائتلاف حزب سوسیال دموکرات و حزب سبز (2005 - 1998)، نقش مهمی در دوری و بلکه نفرت شهروندان آلمانی از سیاست و احزاب داشته است.
گرچه موضوعاتی همچون کاهش مالیات، افزایش بودجه آموزش و پرورش، تعیین حداقل دستمزد و پایان بخشیدن به بهرهبرداری از انرژی هستهای تا سال 2021 میلادی از محورهای تبلیغاتی کارزار انتخاباتی بود ولی موضوعات سیاسی خارجی در این روند مطرح هستند. سیاستهای فرا آتلانتیکی و همگرایی با سیاست اوباما، مواضع آلمان در قبال قضایای خاورمیانه به ویژه منازعه اعراب و رژیم صهیونیستی، پرونده هستهای ایران، قضیه پیوستن آنکارا به اتحادیه اروپا و موضوع افغانستان مهمترین محورهای سیاسی خارجی آلمان که در کارزارهای انتخاباتی مطرح شده است.
ولی موضوع افغانستان جایگاه ویژه و حجم زیادی از موضوعات سیاست خارجی در این راستا به خود اختصاص داده است. در حالی که خانم مرکل مشغول برنامههای انتخاباتی بود شهرهای آلمان همچون برلین شاهد تظاهرات علیه مرکل بود. در این تظاهرات مردم معترض آلمان خواهان عقب نشینی ارتش این کشور از خاک افغانستان بودهاند.
حضور سربازان آلمانی در افغانستان در قالب مأموریتهای فرامرزی ناتو بوده و تاکنون ارتش آلمان در نبرد علیه طالبان 32 سرباز خود را از دست داده است. این ارتش به دلیل ناآشنا بودن به اوضاع افغانستان مرتکب جنایتهای جنگی شده و در قتل عام مردم بیگناه شهر قندوز دست داشته است. قتل عام افغانها توسط ارتش آلمان افکار عمومی این کشور علیه مرکل تحریک کرده و احتمال تأثیرگذاری آن در روند انتخابات پارلمانی و برگزیدن صدر اعظمی زیاد است. بمباران شهر قندوز در شمال افغانستان توسط فرماندهی نیروی هوایی آلمان مستقر در افغانستان یک فاجعه انسانی و یک شکست راهبردی و نظامی بوده است. در این بمباران بیش از یکصد نفر از افغانهای بیگناه و غیر نظامی کشته و هیچ آسیبی به قوای طالبان و نیروهای آن نرسیده است. این اشتباه عملیاتی بر مرکل و ائتلاف دولتی او فشارهای روانی و سیاسی وارد کرده و سرنوشت مأموریت 4200 نظامی آلمانی حاضر در افغانستان را رقم خواهد زد. مردم آلمان خواهان عقب نشینی فوری ارتش کشورشان از خاک افغانستان بوده و مرکل و شتاینمایر (وزیر خارجه و شریک ائتلافی مرکل) هدف تهاجم احزاب مخالف و منتقدان سیاسی شدهاند دولت ائتلافی مرکل خروج نظامیان آلمانی از خاک افغانستان را زمانبندی کرده و سال 2014 را زمان نهایی خروج ارتش آلمان اعلام کرده است. ارتش آلمان یک پایگاه نظامی در شهر فیصل آباد افغانستان دارد و در عملیات اخیر مرتکب اشتباهات نظامی شده. این امر باعث تشدید انتقادات آمریکا از نقش نظامی آلمان در افغانستان شده است. انگلیس و فرانسه نیز از سیاست نظامی برلین در افغانستان انتقاداتی کرده و زمینههای تنش و سردی در مناسبات آلمان و ناتو پدیدار شده است.
رسانههای غربی این پرسش را مطرح میکند آیا قتل عام مردم قندوز و اشتباه راهبردی نظامیان آلمانی در سرنوشت صدر اعظمی مرکل دخالت خواهد کرد.
