سرویس سیاسی جوان آنلاین: در مورد شهید سلیمانی نکات زیاد است؛ او قهرمان ملی بود، او اسطوره نظامی جهان در قرن حاضر بود، این را دشمنان او میگفتند، الفضل ما شهدت به الاعدا، او یک انسان خودساخته بود که دائم مرگاندیشی مثبت داشت. نعمت مرگاندیشی را نسل اول انقلاب در زیر سیطره ساواک و شاه به طور توفیق اجباری داشتند، اما بعد از انقلاب دیگر این فرصت را سیاستمداران امروز ندارند و خیلی از تحولات روحی و شخصیتی منفی از اینجا رخ میدهد، اما شهید سلیمانی این فرصت را داشت، او همواره سایه مرگ را بالای سر خود میدید، این مرگاندیشی او را ساخت و به اوج رساند. او از زیباییهای سیاست ایرانی بود، در روزگاری که در خیلی اخبار و گزارشها از تاریکی و زشتی میشنیدیم، او پاک بود و پاک زیست و تجسم ذکر خدا بود، خداحاضری در وجود او تجلی یافته بود. دعای امام سجاد علیهالسلام در صحیفه سجادیه در حق او مستجاب شد که بعد از اینکه ضربات مهلکی بر دشمن زد، توفیق شهادت نصیبشان کن... برخلاف دوستان شهیدش که زود به شهادت رسیدند، او در انتظار جانکاه شهادت زیاد ماند و برخلاف برخی اندک از دوستان بازمانده در دوران بعد از جنگ خود را حفظ کرد و رشد داد، عطر معنویت را در همه جا میگستراند. اگر او و نقشههای پیچیده و اقدامات او و شهیدان حرم نبود، داعش به مرزهای ایران و درون ایران میآمد، او حفاظت از ایران را از هزاران کیلومتر قبل از مرزهای ایران شروع کرد، حق او بر هر ایرانی وطندوست حقی فراموشنشدنی است. تاریخ درباره او قضاوت بسیار کریمانهای خواهد داشت، سلام بر روزی که متولد شد و بر شبی که به شهادت رسید و روزی که نزد پروردگار خود مبعوث میشود.
* استاد تمام دانشگاه علامه طباطبایی