سرویس ورزشی جوان آنلاین: مگر در زمان مدیریت خادم آرامش بر کشتی حاکم نبود؟ آرامش حاکم بر کشتی به چه معناست؟ به معنای نداشتن برنامه و عدم مطالبهگری؟ در تمام سالهایی که خادم ریاست کشتی را برعهده داشت تمام اعزامها منظم و بابرنامه انجام میشد و هیچ مسابقهای به دلیل مشکلات مالی لغو نمیشد، آنهم در شرایطی که دریافتی کشتی از وزارت آنقدرها هم نبود و پول کشتی را رئیس فدراسیون از اسپانسرها تأمین میکرد و حالا درست نیست در چنین شرایطی با برخی حرفها برای کشتی حاشیه ایجاد شود. انتظار میرود رئیس فدراسیون که مدعی بود با خود اسپانسرهای قوی و پول میآورد و حالا مدام از بیپولی میگوید در دیدار با وزیر به جای تمجید از سلطانیفر دغدغههای کشتی در مسیر المپیک را مطرح میکرد و به دنبال گرفتن حمایت و توجه وزارت برای کشتیگیران بود، نه اینکه بازدید از خانه کشتی را دغدغه وزیر بخواند و دیگر هیچ. آیا وزیر که از مدیریت رئیس فدراسیون رضایت کامل دارد خواهان برنامهریزیها تا المپیک شده است؟ آیا اصلاً برنامهای برای ارائه دادن وجود دارد؟ البته که نه، اگر بود کشتیگیران را برای چندرغاز روانه بازیهای لیگ نمیکردند که دو مصدوم، آنهم از بین بهترین کشتیگیران روی دستمان بماند. اینها باید مطالبهگریهای وزیر از فدراسیون باشد. همانطور که فدراسیون باید از وزیر خواهان حمایت، توجه و فراهم کردن شرایط باشد. خوب است که وزیر از کشتی توقع مدال داشته باشد، این توقع را همه مردم دارند، اما توقعها باید اندازه حمایتها باشد. انتظار کسب مدال دستوری نیست و نیازمند مهیا بودن شرایط، امکانات و حمایت مسئولان است. باید برای موفقیت در المپیک دست به دست هم داد، تلاش کرد و باید برنامه داشت. با این نان به هم قرض دادنها و مطالبات دستوری نمیتوان به جایی رسید. باید تلاش کرد و حمایت که در آن صورت کشتی میتواند نگین درخشان کاروان ایران در توکیو باشد.
