قانونگریزی برای هر تشکیلاتی مضر است و اصرار بر قانونگریزی میتواند به نابودی کامل آن تشکیلات یا سازمان منجر شود. این شرایط را فوتبال ایران سالهاست که تحمل میکند و هرچه به جلو میرویم، نه تنها خبری از برخورد با قانونگریزی و افراد خاطی نمیشود، بلکه روز به روز بر تعداد تخلفات نیز افزوده میشود. اصلاً انگار نه انگار که فوتبال هم جزئی از ورزش ایران است و قطعاً زیبنده ورزش کشورمان نیست که پرطرفدارترین رشتهاش در گرداب تخلف، فرار از قانون و در بحران غوطهور باشد.
فدراسیون فوتبال قبل از شروع هر فصل از رقابتها تصمیماتی مبنی بر قانونمند شدن مسابقات، باشگاهها و سازمانهای زیرمجموعه فدراسیون میگیرد. در حالی که فدراسیون برای نجات فوتبال در وهله نخست باید معضلات زیرمجموعههایش را حل کند تا بیش از این مستطیل سبز به فنا نرود. راه دور نرویم؛ سازمان لیگ که مسئولیت اصلی مسابقات لیگ را برعهده دارد این اواخر به خاطر عملکرد ضعیفش حسابی در رسانهها مطرح شده و با اینکه انتظار میرفت فکری اساسی برای این موضوع شود، اما خبری از رسیدگی به اتفاقات گذشته نیست!
امسال نیز همانند گذشته فدراسیون احتمال برگزار نشدن لیگ برتر را مطرح کرده، چراکه خوب میداند اوضاع تا چه اندازه وخیم است. سازمانی که قانوناً باید شرایط را برای برگزاری بیحرف و حدیث مسابقات فراهم کند و اوضاع باشگاه را زیر نظر داشته باشد، به تنهایی سردمدار حاشیه شده و یکتنه در صدر اخبار قرار گرفته است.
تعداد معضلاتی که سازمان لیگ نسبت به آنها مسئولیت دارد زیاد است. بدهکاری باشگاهها و پروندههای زیاد شکایت یکی از همین معضلات است. این مسئله بارها تیمهای ایرانی را با مشکلات زیادی مواجه کرده و علاوه بر ارزهایی که به خاطر سوءمدیریتها از کشور خارج شده، محرومیتهای سنگینی را نیز به باشگاهها تحمیل کرده است. حل نشدن بحث بدهیهای هنگفت و شاکیان زیاد و البته شفاف نبودن اغلب قراردادهای منعقد شده را نیز باید به این معضلات اضافه کرد. علاوه بر بالا رفتن دستمزدها، بندهای غیرقانونی که در برخی قراردادها گنجانده میشوند نیز قابل پیگرد قانونی هستند، اما گویا کسی حس پیگیری ندارد. از طرفی رئیسی که خود به خاطر اهمال در مدیریت و کمکاریهایش از سمتش عزل شده همچنان طبق روال گذشته مسئولیتهای گذشتهاش را دارد و هیچکس هم به روی مبارک او نمیآورد که حکم محرومیتش قبلاً صادر شده است. همه اینها را هم که بیخیال شویم، نمیتوانیم نسبت به بحث مشکلات مالیاتی سازمان لیگ بیتفاوت باشیم. سازمانی که زیر نظر فدراسیون فوتبال است با بدهی هنگفت مالیاتی روبهرو شده که این مسئله پیش از این به مسدود شدن حسابهای سازمان لیگ و فدراسیون نیز منجر شده بود. گویا بدهیهای مالیاتی آنقدر زیاد است که آقایان برای پرداخت آن به سازمان مالیات با مشکلاتی جدی روبهرو شدهاند.
در اوضاعی که محرومان سرکارند و تخلفات هر روز بیشتر میشود، چطور میتوان ادعای خندهدار برگزار نشدن لیگ را پذیرفت. متأسفانه در این سالها آنقدر مسئولان مماشات و بیتوجهی به خرج دادهاند که حجم تخلفات به شکل فزایندهای بالا رفته است. دور زدن قانون، آنهم با استفاده از ارکان مدیریت فوتبال حربهای است که مستطیل سبز ایران را نابود کرده، در واقع از آن هیاهویی بیش باقی نمانده است. بدون شک تا زمانی که حرکت جدی و عملی برای نجات فوتبال انجام نشود نمیتوان و نباید منتظر اتفاقی خارقالعاده بود. رسانهها به کرات نسبت به آینده این رشته ابراز نگرانی کردهاند. پیشکسوتان و دلسوزان نیز هشدارهای لازم را دادهاند، ولی متأسفانه فوتبال فرسایشی ما اسیر مدیریت ضعیف، آماتور و نابلدی است که برای ادامه فعالیت دست به هر کاری میزند و نابودی فوتبال نیز اهمیتی برای آنها ندارد. در این روزهای ناامیدی، فوتبالیها تمام امیدشان به نهادهای نظارتی است که میتوانند با بررسی دقیق احوالات فوتبال آن را از نابودی نجات دهند.
