سرویس ایران جوان آنلاین: مطالعات انسانی نشان میدهد محصولات تراریخته میتوانند با ایجاد مواد زاید در بدن انسان منجر به اختلالات طولانی مدت شوند، ژنی که به داخل سویای تراریخته تزریق میشود، میتواند وارد DNA باکتری زنده داخل رودههای انسان شود، همچنین سموم حشرهکشی که با ذرت تراریخته تولید میشود، در خون زنان باردار و کودکان متولد شده هم یافت شده است.
درباره تولید محصولات تراریخته در ایران آمارهای ضدو نقیضی وجود دارد. به ادعای برخی افراد، در سالهای ۸۳، ۸۴ و ۸۵ تولیداتی از این محصولات در ایران داشتهایم و تحقیقی هم انجام شد و پژوهشگرانی ادعا کردند که ۴۷ درصد از برنجهای موجود در بازار (ایرانی و خارجی) تراریخته بودهاند. اما در مقابل این ادعاها وزارت کشاورزی اعلام میکند که تا به حال هیچ مجوزی برای تولید محصولات دستکاری شده ژنتیکی داده نشده است.
با این تفاسیر گزارشهایی وجود دارد که بدون رعایت اصول آزمایشهای میدانی، بذر محصولات دستکاری شده در ایران کشت میشود که بذر همین محصولات میتواند بهوسیله حشرات و پرندگان به نقاط دیگر منتقل شود و بدون اینکه اطلاع داشته باشیم، کشورمان را در بر بگیرد. به همین دلیل اظهار نظرات ضدونقیض درباره این محصولات نگرانیها را بیشتر میکند. به هرحال انتظار جامعه این است که تیمی متشکل از چند وزارتخانه و با یک رویکرد محرمانه این مسائل را بررسی کرده و به یک جمعبندی و تصمیم درست و قاطع برسد تا حداقل مردم با آسودگی خاطر به سمت مواد غذایی بروند.
اما چند سالی است که شیوع واردات محصولات تراریخته به کشور و توجه به تغییرات ژنتیکی بهروی بذرها به بهانه مقاومسازی با آفتها و تغییرات اقلیمی غیر قابل پیشبینی اتفاقات ناخوشایندی را در این عرصه به وجود آورده است. هر چند در دنیا گروهی حل تمام مشکلات کمبود و فقر غذایی و راه دستیابی به کشاورزی پیشرفته را به این فناوری نسبت داده و گروهی دیگر به علت گستردگی و تنها مجهول بودن ابعاد آثار این فناوری و حتی اثرات مخربی که بر روی تنوع زیستی و بر هم خوردن چرخه زیستی میشود، در حد محدود و کنترلشده در محیط آزمایشگاه بسنده میکنند، اما واردات محصولات تراریخته به ایران آنقدر بیضابطه پیش رفته که کارشناسان از آن با عنوان سونامی هولناک علیه ذخایر ژنتیکی گیاهی و خوراکی کشور نام میبرند.
براساس گزارشهایی که از نحوه و مقدار تولید و واردات محصولات تراریخته در کشورهای دیگر وجود دارد، میتوان متوجه شد حتی در کشورهای پیشرفتهای که این کار را انجام میدهند با رعایت استانداردهای قوی تنها به کار تحقیقاتی پرداخته و خصوصاً در تولید، رهاسازی و مصرف اینگونه محصولات غذایی و کشاورزی محدودیت شدیدی قائل هستند.
در برخی کشورهایی هم که تولید تجاری این محصولات را تأیید میکنند، محصولات تولیدی را با برچسب تراریخته به بازار عرضه میکنند و فقط کشورهایی که به خاطر نداشتن قانون لازم و مدیریت صحیح، بلاتکلیف ماندهاند، ناچار به استفاده از این محصولات هستند.
در حال حاضر و به دلیل اینکه محصولات تراریخته در مقابل آفات و صدمات ناشی از آن بسیار مقاوم هستند مورد استقبال کشاورزان و باغداران ایرانی قرار گرفتهاند، اما نکته قابل تأمل این است که این محصولات نسبت به سموم مقاوم هستند، در نتیجه سموم و آفات را طولانیمدت در خود نگه میدارند و این موضوع سبب بیماریهای نهان و آلرژیهای گوناگون در بدن انسان میشود.
در پژوهشی که در رابطه با مزایا و مضرات روشهای اصلاح ژنتیکی صورت گرفته مشخص شده این محصولات برای سرمایهداران، تولیدکنندگان، کشاورزان و دولتها از نظر اقتصادی بهصرفهتر و مناسبتر است، اما سلامت مصرف کننده را هدف قرار میدهد.
با وجود آنکه واردات محصولات تراریخته در اتحادیه اروپا آزاد است، اما طبق قانون، این کشورها مختار هستند تا کشت این محصولات را درون خاک خود محدود یا ممنوع کنند، ضمن اینکه بیشتر محصولات تراریخته در کشورهای دنیا مصارف غیرخوراکی یا غیرمستقیم دارند.
