وقتی بحث دفاع از دین و حرم آلالله و ناموس به میان میآید، دیگر حد و مرزهای جغرافیایی و رنگ، تیره و نژاد معنایی ندارد. دیگر تفاوتی نمیکند شیعه باشی یا سنی، تفاوتی ندارد ایرانی باشی، افغانی یا پاکستانی و عرب یا عجم.
آنچه طی سالهای اخیر در سوریه روی داده، نمونه بارز این دفاع از دین در برابر تهاجم گسترده فتنه تکفیری- صهیونیستی بود. بچههای مخلص لشکر فاطمیون هم جزئی از این دفاع بودند، بچههایی که شاید به لحاظ رگ و ریشه افغان باشند،، اما بیشترشان متولد ایران و بزرگ شده این خاک دلاورخیز هستند.
بچههای لشکر فاطمیون ایران را کشور خود میدانند و اینقدر به این آب و خاک تعصب دارند که حتی با موفقیت تیم ملی ایران در جام جهانی در پوست خود نمیگنجند و پابهپای رزمندگان ایرانی حاضر در سوریه و حتی جلوتر از آنها برای پیروزی تیم ملی دعا و جشن برپا میکنند. سیدروحالله حسینی یکی از این رزمندگان است که بخشهایی از این احساسات را اینگونه با فارس بیان میکند: «اول اینکه باید بگویم شعار تیم ملی «یک ملت، یک ضربان» را اینگونه اصلاح کردم «فراتر از یک ملت، یک ضربان». برای تماشای بازی ایران و مراکش بچهها از صبح در حال تدارک بودند، آن هم در تدمر و با هزار و یک مشکل بالاخره موفق شدند شبکه ۳ را بگیرند. جالب اینکه بچههای مقرهای دیگر هم وقتی جریان را فهمیدند خودشان را رساندند. وقتی ایران پیروز شد، تصمیم گرفتیم برای اعلام شادی تیر هوایی شلیک کنیم و این باعث شد که همه تیر شلیک کنند.»
سیدروحالله ادامه میدهد: «در بین بچههای فاطمیون رزمندههایی بودند که برای پیروزی ایران دعا میکردند، صلوات میفرستادند یا حتی نذر شربت میکردند که خرید در آن اوضاع بسیار دشوار است.»
وی در ادامه میگوید: «بازی ایران و اسپانیا، من در دمشق بودم و آنجا اوضاع کمی بهتر بود، اما حال و هوای رزمندگان درست مانند همان حال و هوای شب بازی با مراکش بود. نکته جالب در خصوص این همه تعصب اینکه حتی وقتی ایران از گردونه رقابتهای جام جهانی حذف شد، عدهای از بچهها پیگیر رقابتها بودند و میخواستند بازیهایی را که آقای فغانی قضاوت میکند، ببینند.»
رزمندگان فاطمیون طی تمام سالهای گذشته مظلومانه و غریبانه به دفاع از دین و آیین شیعه و حرم آلالله پرداختهاند، رزمندگانی که اینجا و در ایران اسلامی غریبتر از سوریه هستند، وقتی با بیمهریهای ما روبهرو میشوند، وقتی بهرغم تأکیدات مقام معظم رهبری بر رسیدگی به وضعیتشان همچنان با مشکلات ریز و درشت مواجهند و با وجود اینکه متولد این آب و خاک هستند به چشم یک خارجی به آنها نگاه میشود. البته آنها پای اعتقاداتشان ایستادهاند و به قول این رزمنده مدافع حرم با وجود تمام بیمهریها کنار انقلاب اسلامی خواهند ماند.
