درست است که ستاره بیچون و چرای بارسلونا، لیونل مسی آرژانتینی است و نمیتوان آبی اناریهای کالاتان را بدون مسی تصور کرد، اما حدود سه دهه قبل سران بارسا علاقه زیاد خود به جذب بازیکنان برزیلی را با آوردن روماریو نشان دادند. تقریباً از سال ۱۹۹۳ به این طرف در هیچ دورهای بارسا خالی از بازیکن بزرگ و نامدار برزیلی نبوده است. رونالدو، ریوالدو، رونالدینیو و نیمار هر کدام به دنبال هم و حتی برخی به صورت همزمان در ترکیب بارسا حضور داشتند و جالبتر اینکه سران این باشگاه به راحتی برای حضور ستارگان برزیلی سر کیسه را شکل میکردند. البته با جدایی دنی آلوز و نیمار تصور میشد دوران برزیلیها در بارسا به پایان رسیده است، اما جذب جالب توجه مالکوم بازیکنی که به شدت از سوی باشگاه رم مورد توجه بود و حتی حضورش در جمع پایتختنشینان ایتالیا حتمی به نظر میرسید، بار دیگر از علاقه بیحد و حصر بارساییها به بازیکنان برزیلی حکایت دارد. حضور مالکوم را باید مکمل حضور بازیکنانی، چون کوتینیو و آرتور قلمداد کرد تا مثلث برزیلیهای بارسا ناقص نشود، مثلثی که تشکیل آن برای بارسا ۱۹۲ میلیون یورو آب خورده است. هزینهای که آبیاناریها ثابت کردهاند تاکنون آن را با دل و جان پرداختهاند، حتی اگر نفر اول بارسا یک آرژانتینی باشد.