روزنامه قانون در تیتر یک پنجشنبه خود با عنوان «استعفابازی!» مینویسد: مسئولان بترسند از آن روزی که مردم بفهمند در باطنشان چیست، زیرا در آن روز دیگر آب و صابونی پیدا نخواهد شد که دست و روی برخی را بشویند. دولتیها برای نمایشِ بیمخاطبی که این روزها در راستای ساکت کردن جامعه به اجرا درآوردهاند، بیشک در آیندهای نهچندان دور بازخوردهای منفی خود را از بدنه اجتماعی تحویل خواهند گرفت؛ نمایشی که طرفدارانش تنها همان کارگردان و بازیگرانش هستند و این روزها با استعفا و دلسوزی برای ملت پیش میرود.
روزنامه قانون در ادامه نوک تیز حملهاش را متوجه حزب اعتدال و توسعه میکند و مینویسد: «این جریان در پی آن است که با استفاده از وضعیت خاص کشور، موضوع استعفاهای خود را به میان بکشند و به نوعی نمایشی را پیش ببرند که گویی حضور آنها در دولت ضروری است و شخص اول دولت نیز به آنها نیاز دارد... نوبخت گفت... داوطلبانه از تمام مسئولیتهای موجود دولت کنارهگیری میکنم زیرا مردم را دوست دارم... واعظی، یار غار نوبخت نیز برای تکمیل سناریوی نوشته شده توسط کارگردانان دولت دوازدهم، اندکی بعد از این نطق شبه انتخاباتی خبر استعفای نوبخت را سوء برداشت (!) از گفت: وگوی وی در حاشیه جلسه هیئت دولت، اعلام و این خبر را تکذیب کرد...»
استعفای نوبخت موضوعی بود که پیش از برگزاری نمایشش در روز چهارشنبه، روزنامه سازندگی آن را کلید زده و از رفتن نوبخت خبر داده بود. اصل ماجرا دعوای سه حزب حامی دولت (اعتدال و توسعه، کارگزاران سازندگی و اتحاد ملت) بر سر تصاحب پستهای مدیریتی در دولت است و این نمایشهای استعفا و نمایش مخالفت رئیس جمهور بیشتر یک مانور قدرت به حساب میآید. حال آنکه مشکل مردم نه احزاب است و نه این مدیر و آن مدیر؛ مردم دغدغه معیشت خود را دارند و باید دید آیا جاهطلبیها و سیاسیکاریها جایی برای حل مشکلات مردم میگذارد یا نه!
