در حالی که برای یک پیروزی تیم ملی فوتبال در جام جهانی مبلغ ۶۰۰ هزار دلار نقداً بین اعضای تیم تقسیم شد، شنیدن اینکه پاداش رشتههای مدالآور و ورزشکاران آنها نصف شده و با قیمتهای سال قبل آن هم به صورت کارت هدیه پرداخت میشود بسیار تأسفانگیز است.
ورزشکاران ناشنوا اولین ورزشکارانی نیستند که به این خاطر صدای اعتراضشان بلند میشود و قطعاً آخرین آنها هم نخواهند بود. همانطور که قبلاً مقرر شده بود، برای مدال طلا ۲۰ سکه، نقره ۱۰ سکه و برنز هم پنج سکه به ورزشکاران ناشنوا تعلق میگرفت که این تعداد سکه در مراسم اهدای جوایز به ترتیب به ۱۵، ۷/۵ و چهار سکه کاهش یافته است، آن هم با قیمت سال قبل سکه! البته نه به صورت سکه و نقدی، بلکه به صورت کارت هدیه، کارت هدیههایی که حالا نقد کردن آنها برای ورزشکاران ناشنوا تبدل به معضل بزرگی شده است، چراکه در مراجعه به مراکز با این جمله که باید خرید داشته باشید روبهرو میشوند و این یعنی عملاً کارتها چندان بهرهوری ندارند. جالبتر اینکه مهران تیشهگران، دبیر فدراسیون ناشنوایان در پاسخ به اینکه چرا جوایز را به صورت نقدی به حساب ورزشکاران واریز نکردهاید، میگوید: «چون میخواستیم مالیات کسر نشود؟!»