هر چقدر هم که کشتی و ورزشکارانش در سختی باشند، با کمبود امکانات و توجه روبهرو شوند و از مسئولان ورزش بیمهری ببینند، باز هم کار خودشان را میکنند. کارشان چیست؟ مدالآوری، قهرمانی و بالا بردن پرچم ایران، پرچمی که خیلیها ادعای بالا بردنش را دارند، اما نمیتوانند و برای همین ادعای خالی هم کلی رانت، پاداش و پول طلب دارند. اینبار نوبت جوانان کشتی آزاد بود که بعد از نوجوانان با کسب پنج مدال طلا و چهار برنز بر قله قهرمانی بایستند. امیرحسین کاووسی، سجاد غلامی، عباس فروتن، سجاد عزیزی و امیر یاری جوانان طلایی ایران در رقابتهای هند بودند. رضا علیجانزاده، امیرحسین مقصودی، علی سوادکوهی و سجاد عزیزی هم چهرههای برنزی تیم ملی جوانان بودند، همانهایی که باید دیده میشدند. جوانهایی که به قول رسول خادم، رئیس فدراسیون کشتی ثابت کردند که با نداشتنها، کمبودها و عدم توجهها هم میشود افتخارآفرین بود. الگوهای واقعی، الگوهای مردمی، همانهایی که حتی اگر افتخارآفرینی هم داشته باشند باز هم در بین مردم هستند. کسانی که با کارگری و زحمتکشی به این جایگاه میرسند و دوباره بعد از کسب افتخار به همان کارگری و زحمات قبلی برمیگردند. همانهایی که چیزی از بنز و پورشه نمیدانند، اما هر وقت که راهی مسابقات میشوند برای این مردم و این کشور افتخار میآفرینند.