علینقی حیدریان استفاده بی رویه از آب های زیر زمینی را تهدید دیگری برای عرصه های طبیعی برشمرد و افزود : این امر بر معیشت روستاییان همجوار مناطق بیابانی تاثیر منفی گذاشته است.
وی اظهارداشت : خشکسالی همچنین تنوع پوشش گیاهی و جانوری را تهدید میکند که کاهش آن در واقع تهدید برای محیط زیست محسوب میشود.
وی بر ضرورت مدیریت بر منابع آبی تأکید و اضافه کرد : استفاده نکردن از آب های سطحی مشکلاتی را ایجاد میکند و اگر همین مقدار اندک بارندگی به درستی مدیریت نشود به صورت سیلاب در آمده و از دسترس خارج میشود.
مدیرکل منابع طبیعی سمنان با بیان این که تخریب جنگل در شمال مهدی شهر، دامغان و شاهرود در سال های گذشته به صفر رسیده است، تصریح کرد : در منطقه کالپوش هر از گاهی برای استفاده سوخت از درختان استفاده میشد اما اکنون به علت فرهنگ سازی های صورت گرفته و گازرسانی به منطقه، تخریب جنگل در اینجا وجود ندارد.
وی فرسایش خاک را از دیگر تهدیدهای استان ذکر کرد و گفت : فرسایش خاک به 2 صورت فرسایش آبی و فرسایش بادی وجود دارد که این مشکل خاک حاصلخیز از بین می برد.
حیدریان در باره علت رخ دادن فرسایش خاک ناشی از آب در سمنان، یادآور شد : زمانی که به علت خشکسالی پوشش گیاهی کاهش یابد و بارندگی اتفاق بیافتد، میزان آبی به صورت سیلاب ها روان میشود و با خود خاک حاصلخیز را به همراه میبرد.
وی افزایش پوشش گیاهی عرصه های طبیعی را مهمترین راهکار جلوگیری از کاهش سیلاب ها دانست و اضافه کرد : در منطقه ای که میزان پوشش گیاهی بالای 80 درصد باشد روان آب وجود ندارد.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری سمنان ادامه داد : فرسایش بادی به دلیل نبود پوشش گیاهی صورت میگیرد چرا که این پوشش مهمترین محافظ زمین در برابر وزش باد است و اگر پوشش کاهش یابد هنگام وزش باد در عرصه های بیابانی و کویری میزان بیشتری فرسایش خاک صورت میگیرد.
از 9.7 میلیون هکتار وسعت استان سمنان، 55 درصد نواحی بیابان و خشک، 38.5 درصد مراتع، 2 درصد اراضی کشاورزی و 3.6 درصد جنگل است.
