جوان آنلاین: 1- مطالبهای بحق و البته طولانیمدت که اگر در محیط واقعه هم حضور نداشته باشید، لمس و درک آن به آسانی همان آب خوردنی است، که نیست. مردمی که ساعتها در صفهای طولانی با انبوهی از دبه و سطل و هر آن چیزی که بتوان در آن آبی ذخیره کرد، میایستند تا سوزش نوشیدن آب شور و بوی بد آب موجود در لولهها را تحمل نکنند. تصاویری از لیوانهای آبی که محتویات درون آن برای هیچ کاری مناسب نیست، نه نوشیدن و نه شستوشو، تنها میتوان آن را مشاهده کرد و تصویرش را بهعنوان سندی بر آنچه بر آنها میرود، منتشر کرد. آنها هر کاری کردهاند، از اعتراض و اعتصاب و مطالبه از مسئولانی که هرکدام یک چیز میگویند. عبدا... سامری، نماینده مردم خرمشهر ضمن دعوت به صبر از عهدهگیری این وضعیت شانه خالی میکند و میگوید: «وضعیت فعلی نتیجه انتقال آب کارون در سالهای گذشته است و این موضوع به بنده ارتباطی ندارد و در شرایط فعلی نیز قادر نیستم کانالهای انتقال آب را که اعتبارات میلیاردی برای آنها هزینه شده است، خراب کنم.»
عامر کعبی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس وضعیت را به گردن کشت محصول نیشکر میاندازد که برخی از کارشناسان نیز تاثیر 50 درصدی آن را بر ایجاد خشکسالی استان خوزستان بارها گوشزد کرده بودند و میگوید: «پسابهایی هم که در بالادست از سمت صنایع و طرح نیشکر وارد رودخانه میشود شوری آب رودخانه بهمنشیر بهعنوان یکی از منابع تامینکننده آب مصرفی مردم را دوچندان کرده است.» وزیر نیرو هم بهعنوان مقام اصلی پاسخگو، بدون حضور در منطقه به گزارشهای استانداری که به تهران رسیده است، بسنده میکند و میگوید: «وضعیت آب قابل تحمل است. استفاده از واژه بحران برای موضوع آب صحیح نیست؛ چراکه اگر روزی در شرایط بحرانی قرار بگیریم باید بهدنبال واژهای جدید بگردیم.»
2- اما اصل ماجرا و آن چیزی که باعث شده وضعیت آب خوزستان به چنین وضعی برسد در یک گزاره اصلی خلاصه میشود و آنهم کاهش دبی رود کارون است، اتفاقی که در کنار خشکسالی رو به گسترش در تمام دنیا چنان وضعیتی را برای این رود پرآب که روزگاری در آن کشتیرانی جریان داشته، ایجاد کرده است که از توان تزریق آب موجود در خود به دریا هم ناتوان است و با پیشروی جدی آب دریا مواجه شده است. بهطور کلی کاهش دبی رود بهخودیخود باعث بالارفتن EC آب میشود و این یعنی افزایش سطح شوری آب، مضاف بر این شوری حاصل از کاهش دبی، پیشروی آب شور خلیجفارس در کارون نیز به افزایش میزان شوری آن دامن میزند و استفاده از آب کارون را تقریبا غیرممکن میکند؛ چراکه آبی با این حجم از شوری ابتدا با ناتوانی تصفیهخانههای محلی استان و سپس ناتوانی دستگاههای تصفیه خانگی مردم خوزستان مواجه میشود و چهبسا بسیاری از این دستگاههای تصفیه خانگی را نیز دچار مشکل سوختگی میکند.
3- در ارتباط با چرایی کاهش دبی رودخانه کارون هم چند موضوع مطرح است که سوای خشکسالی فراگیر، اصلیترین علت آن انتقال آب از سرشاخههای این رود به حوضههایی خارج از حوضه خود رود کارون است؛ موضوعی که با طرح کوهرنگ یک قبل از انقلاب آغاز شد و تا به حال حدود هفت طرح دیگر با اسامی مختلف رسیده است که همگی آب این رودخانه را از حوضه اصلی آن به مناطق خارج از محدوده و مناطق مختلف فلات مرکزی میبرند.
4- کشت نیشکر و آسیب دوباره این محصول که هم در دریافت حجم بالای آب و هم در برگشت پساب به رودخانه نقش بسزایی در بالا رفتن شوری آب دارد نیز عامل تشدیدکننده وضعیت بد آب خوزستان است. در این بین و با ایجاد این وضعیت راهحلی که مسئولان بهمنظور بهبود اوضاع اجرا کردهاند، طرح غدیر بود که بهوسیله آن آب رودخانه دز به کارون منتقل میشود و باعث بالارفتن دبی آن میشود، طرحی که در چند روز اخیر بهدلایلی نامعلوم در بحث انتقال و لولههای انتقال آب دچار مشکل و شکستگی شد و عملا انتقالی صورت نپذیرفت و وضعیت بحرانی کارون تشدید شد و حالا وعدههای امیدبخشی در ارتباط با اجرای طرح غدیر دو با انتقال حجم بالاتری از آب رود دز مطرح شده است که مشکلات مردم در تامین آب مورد نیاز حل شود.
5- وضعیت نامطلوب آب در بخشهای مختلف استان خوزستان اما فضا را برای دو جریان باز کرده است؛ جریان اول، جریان مردمی همیشه در صحنه است که نمونهای از همبستگی و حمایتهای بیمنتش را در آنچه بعد از زلزله کرمانشاه رخ داد و سیل کمکهایی که به سمت مناطق آسیبدیده روانه شد دیدیم و حالا هم با فراخوانهای مختلف، هم بهصورت مستقل و هم تحت حمایت نهادهایی چون سپاه پاسداران در حال تامین آب شرب مردم استان خوزستان است. نمونههای مختلف این همبستگی اجتماعی را هم در دانشگاهها و گروههای جهادی دانشجویی که حالا بعد از پشتسر گذاشتن امتحانات از فضای دانشگاه فاصله گرفتهاند بهصورت جدی میبینیم و هم در گروههایی که با مدد تبلیغات مجازی بهحدی از توانایی جهت تامین مقداری آب برای انتقال به خوزستان رسیدهاند.
6- اما جریان دوم که نمونه فعالیتهای آن را هم در ماهیگیری از آب گلآلود فضای ملتهب ایجادشده مشاهده کردهایم؛ جریانی که با اتکا به دسیسههای ایجادشده از سوی دشمنان مردم در خارج از مرزهای کشور سعی در تبدیل فضای موجود به یک فضای ناآرام و بهرهبرداریهای گوناگون سیاسی است. موضوعی که نیاز به پیشگویی و بدبینیهای رایج ندارد و سند اثبات آن در گفتههای چند ماه پیش نخستوزیر رژیم صهیونیستی و نام بردن از خرمشهر و سخنان چند شب پیش مریم رجوی، سرکرده گروهک منافقین در ارتباط با این شهر موجود است. انتظار عمومی این است که ابتدا فعالیت مثبت مسئولان در رسیدگی به وضعیت مردم و بهبود شرایط زندگی آنها و بعد هم هوشیاری مردم در مواجهه با دسیسهها، مطالبات را به یک دعوای بینتیجه و مطالبه بیسود تبدیل نکند.
حانیه موحدین روزنامه نگار
هوا که هیچ، خوزستان این روزها عطشناک است و آب و هوا ندارد! مردمی که در روزهای انتخابات در حمایت از رئیسجمهور میگفتند: «ما که هوا نداریم، هنوز هواتو داریم»، حالا برای آب خوردن به خیابانها آمدهاند و مایع حیات در شهرهای جنوبی استان خوزستان بهخصوص خرمشهر، درّ نایابی شده است. اگرچه مشکل ریشهایتر از امروز و دیروز است، اما گویا شکستگی خط لوله غدیر، شوری آب مصرفی شهروندان را بدتر از قبل کرده و کام خرمشهریها را تلختر از حد تحمل! به همین دلیل مردم شنبهشب جای خالی مسئولان را با حضور معترضانه در خیابان و میدان شهید مطهری این شهر پر کردند. در این بین فارغ از اعتراض بحق مردمی که سالها آتش دشمن بعثی و بعد از آن کمبودها و پشت گوشاندازیها و دست خالی تدبیر مسئولان برای حل مشکلات را تحمل کردهاند، ماهیگیری از آب گلآلود خرمشهر از سوی برخی که فعالیتهای مخربشان مسبوق به سابقه نیز بوده، قابلتامل است.
از آب، مبارزه مسلحانه گرفتند!
کانال تلگرامی موسوم به «آمد نیوز» که در اعتراضات دیماه نیز برای به آشوب کشیدن و بهره سیاسی از درد نان مردم، از هیچ اقدامی فروگذار نکرده بود و حتی سرخوشیاش از بلند شدن صدای مردم به آنجا رسید که به آموزش بمب دستساز پرداخت، روزهای گذشته نیز ابایی نداشت که به صراحت عطش خرمشهر را «مبارزه مسلحانه» جهت مقابله با نظام تفسیر کند و از توزیع سلاح بین مردم با عنوان دفاع مشروع بگوید و به ترغیب نسبت به ناامنی و اغتشاش بپردازد.
البته اقدامات این کانال تلگرامی معاند و هممسلکانش، به فضای مجازی و جنجالآفرینی در مجازستان منحصر نبود و مردم عطشناک خرمشهر در ادامه اعتراضات با عدهای غیربومی مواجه شدند که بیدردی آب و هوا که هیچ، اموال و بناهای عمومی از جمله موزه دفاع مقدس را نیز تخریب و- مطابق آنچه خبرگزاری ایرنا نقل کرده است- به آتش کشیدند. اگرچه مردم صف خود را از اغتشاشگران جدا کردند، ولی بعد از آن نیز شبکههای معاند به صورت گسترده در سناریویی تکراری به نمایش کشتهسازی دامن زده و از ضرورت خونخواهی گفتند. با اینحال وزیر کشور روز گذشته به صراحت ادعای کشته شدن افراد در حوادث خرمشهر را شایعه خواند و از زخمی شدن تنها یک نفر خبر داد و تاکید کرد که برخلاف فضاسازیها اعتراضات مردم به بیآبی امنیتی نبود.
اندک اندک جمع منافقین میرسند!
ناگفته پیداست که ریشه اینگونه اقدامات و بهرهکشی سیاسی از صدای بحق مردم، منحصر به یک یا چند شبکه مختصر مجازی نیست. در همین راستا اظهارات اخیر رودی جولیانی، رئیس تیم حقوقی ترامپ، ماهیت اصلی این جریان را مشخص میکند. جولیانی که از نزدیکترین افراد به رئیسجمهور آمریکا محسوب میشود، شنبه شب در تجمعی که از سوی گروهک تروریستی منافقین در پاریس برگزار شده بود، از «تغییر رژیم ایران» بهعنوان هدف از اعمال تحریمها علیه کشورمان نام برد و بیپرده از تحرکاتشان در اعتراضات دیماه سخن گفت. جولیانی در جمع منافقین تصریح کرده است که «ناآرامیهای دیماه بهخودیخود اتفاق نیفتاد. آنها بهخاطر بسیاری از افراد ما در آلبانی (که میزبان کمپ منافقین است) و بسیاری از افراد ما در اینجا و در سرتاسر دنیا رخ دادند.» وکیل شخصی ترامپ همچنین بار دیگر رویای برگزاری نشست منافقین در تهران را به زبان آورده و مدعی شده که «دولت ایران در آستانه سقوط است و الان زمان فشار وارد کردن است... دولت و نظام ایران باید ساقط و یک دولت دموکراتیک که مریم رجوی نماینده آن است، جایگزین شود... .»
پیش از این نیز جان بولتون، مشاور امنیت ملی رئیسجمهور آمریکا که به اظهارات ضدایرانیاش شهره است، در همایش منافقین از ضرورت براندازی نظام جمهوری اسلامی سخن گفته و تاکید کرده بود که انقلاب ایران نباید 40 سالگی خود را جشن بگیرد. اگرچه رویای نماینده پیشین آمریکا در سازمان ملل متحد، زودتر از تصورش رنگ باخت.
تیرماه سال گذشته بود که بولتون در راستای لفاظیهای خصمانهاش علیه ایران در جمع منافقین آرزوی دستنیافتنیاش را به زبان راند و تصریح کرد که این نشست را قبل از 2019 در تهران برگزار خواهند کرد و از سورپرایزشان برای نظام ایران در تابستان 97 سخن به میان آورد!
در همین راستا مطابق استراتژیهای کلان ایالات متحده، فشار و اعمال تحریمها از یک سو و حمایت همهجانبه از گروهکهای تروریستی و معاند نظام از سویی دیگر سالهاست که در دستور کار آمریکا قرار گرفته و این روزها به اوج خود رسیده است. آنها گمان میکنند نهالی که سالهاست به پایش وقت تلف کردهاند، امروز در آستانه ثمربخشی است. از این رو بهبود کیفیت زندگی و فشار روی سفره مردم را بهانهای میدانند که میتواند اعتراضات نسبت به تحریمکنندگان را به اعتراضات نسبت به حکومت تغییر دهد. اگرچه غافل هستند که منافقین مهرههایی سوختهاند که سالها پیش دستشان برای مردم ایران رو شده است. این مردم بارها ثابت کردهاند که حتی اگر هوا نداشته باشند، هوای نظام را دارند، اگرچه مسئولان نیز باید در این هواخواهی جای خالیشان را در میان مردم پر کنند... .
