به گزارش جوان آنلاین، روزهای آغازین مجلس دهم، عارف رقیبی جدی برای لاریجانی نشان داده میشد، تا آنجا که برخی اصلاحطلبان همچون منتجبنیا که از بعد از انتخابات ریاستجمهوری سال 92 همواره بر انصراف گذشتگونه عارف تاکید داشتند، حالا با ورودش به مجلس، دم از ضرورت ایثار لاریجانی میزدند. ولی با اینحال اصلاحطلبان از لاریجانی نیز نمیتوانستند چشمپوشی کنند، تا آنجا که لاریجانی را نقد و عارف را نسیه خواندند. این تفکر با روشن شدن عیار مجلس دهم پررنگتر شد. از این رو در گامهای اولیه مجلس دهم و انتخابات هیاترئیسه مجلس، عارف مرد انصرافها خوانده شد و لاریجانی با 173 رای در مقابل 103 رای عارف به ریاست موقت مجلس رسید تا محمدرضا عارف از ادامه رقابت با رئیس چندساله و کارکشته پارلمان منصرف شود و لاریجانی بیآنکه رقیبی جدی داشته باشد، با 237 رای ریاستش را در بهارستان تثبیت کند.
سال دوم هم اصلاحطلبان به نایبرئیسی پزشکیان دل خوش کردند و عارف فکر رقابت برای رسیدن به کرسی ریاست بهارستان را از سر خارج کرد. حالا اما برای سومین سال زمزمههایی از رقابت به گوش میرسد. فراکسیون امیدیها که این روزها انتقادات زیادی را نسبت به عملکردشان از هر سو میشنوند، معتقدند با تغییر ریاست مجلس میتوانند خود را از رخوت نجات دهند.
در این میان اما یارها و هملیستیهای دیروز امیدیها، امروز علم استقلال بلند کرده و فراکسیون مستقلین را رقم زدهاند؛ فراکسیون مستقلی که خط قرمزش را لاریجانی و کرسی ریاستش میخواند. با این وصف کار برای اصلاحطلبان مجلس و رسیدنشان به کرسی ریاست سختتر میشود. از طرف دیگر عملکرد عارف در مجلس نیز به تحلیل امثال عطریانفر مبنیبر نسیه بودن و در سایه بودن عارف صحه گذاشته است، تا آنجا که نمایندگان فراکسیون امید ریاست عارف را چندان طناب قابلاتکایی نمیدانند و امثال محمود صادقی ابایی ندارند که بگویند عارف پاشنهورکشیده نیست و فراکسیون امید رئیسی فعال میخواهد.
از سوی دیگر عملکرد عارف، چه در مجلس و چه در شورایعالی اصلاحطلبان، انتقادات فراوان همجریانیهایش را برانگیخته است. از این رو صادق زیباکلام معتقد است دو بار که سهل است، حتی اگر خاتمی برای انتخابات آتی مجلس ۲۰ مرتبه هم بگوید تکرار میکنم، آن اتفاق ۹۴ نخواهد افتاد، چون میزان سرخوردگی از فراکسیون امید مجلس اگر بیشتر از آقای روحانی نباشد، کمتر نیست.
ارگان رسمی حزب سازندگی نیز در واپسین روزهای انتخابات هیاترئیسه مجلس، تیغ نقدش را به سمت عارف برده و در گزارش روز شنبه خود نوشت: «عملکرد فراکسیون امید در مجلس و کمکاری عارف بهعنوان رئیس فراکسیون نهتنها آرای عارف بلکه آرای دیگر اصلاحطلبان را تهدید میکند. نه فراکسیون امید و نه عارف هیچیک نتوانستند در حد و اندازه نام اصلاحطلبان ظاهر شوند. به همین دلیل در محافل سیاسی و برخی مجالس عمومی، سخن از تغییر برخی نمایندگان فعلی مجلس و نامهای جدید به میان آمده است.»
حالا اگرچه اغلب فراکسیون امیدیها از ضرورت تغییر در ریاست بهارستان سخن میگویند، ولی به نظر رئیس فراکسیون امید که برخی شکستهای پیاپی در مجلس از جمله شکست در انتخابات هیاترئیسه و همچنین رای اعتماد به وزرا و... را باعث سرخوردگیاش میدانند، برای عبور از این سکون و عرضاندام در دو سال پایانی مجلس راه سختی را در پیش دارد... .
