ورزش کشور پس از پيروزي انقلاب اسلامي فراگيرتر شد و جنبه مردمي پيدا کرد و همين مسئله باعث شد استعدادهاي بيشتري شکوفا شود. مسئولان کشور در دوران قبل از انقلاب از سرمايهگذاري در ورزش اهداف خاصي را دنبال ميکردند كه اين کار نيز فقط در چند رشته محدود انجام ميشد، اما پس از پيروزي شکوهمند انقلاب اسلامي اين سرمايهگذاري وسعت بيشتري پيدا کرد و ورزش ايران جنبه مردمي به خود گرفت و فراگيرتر شد. خوشبختانه در سايه اين مسئله استعدادهاي خوبي رشد کردند و شاهد حضور ورزشکاران در رشتههاي بيشتري نسبت به گذشته بوديم که در نهايت به مدالآوريهاي بيشتري منجر شد. البته نميتوان از اهميت ثبات در مديريت ورزش نيز غافل شد. مسئلهاي که ميتواند به رشد و شکوفايي و کسب موفقيت منجر شود. نمونه بارز اين ثبات مديريت را ميتوان در رشته واليبال ديد.
تداوم مديريت در دورهاي که رياست فدراسيون واليبال را برعهده داشتم و ادامه اين راه با همان ثبات در زمان داورزني باعث شد واليبال حتي از فوتبال هم جلو بزند و به يکي از مدعيان در دنيا تبديل شود. ورزش مقوله بسيار مهمي است که امام(ره) هم علاقه زيادي به آن داشتند. ايشان در حالي جمله معروف «من ورزشکار نيستم، اما ورزشکاران را دوست دارم» را بيان کردند که براي هيچ گروه ديگري از چنين عبارتي استفاده نکردند و اين نشاندهنده جايگاه بالاي ورزش در ديدگاه رهبر فقيد انقلاب بود. رهبر معظم انقلاب هم از ورزشکاران باستاني و کوهنورد هستند و البته مشوق خوبي براي ورزشکاران به شمار ميروند. يکبار در ديداري که با ايشان داشتيم، به من گفتند از سرمايهگذاري روي نوجوانان و جوانان در ورزش غافل نشوم. توصيهاي که نشان از نکتهسنجي ايشان و اهميتي که به ورزش ميدهند، نشئت ميگيرد، مسئلهاي که بايد در جهت اصلاح آن کوشيد. البته در اين راه سختيها و دشواريهاي زيادي نيز وجود دارد که از جمله آن ميتوان به دخالت دولت در انتصاب مسئولان رده بالاي ورزش کشور اشاره کرد. متأسفانه هر دولتي که روي کار آمد، گروه خودش را در رأس کار قرار داد که به نظرم اين آفتي براي ورزش است.
