اينكه 13 ساعت 273 مسافر از نوزاد تا كهنسال براي پرواز معطل و درون يك محفظه آهني محبوس شوند، اگر آدمربايي و حبس نباشد، پس چيست؟! آن هم حبس در هواپيمایي كه يك دقيقه ماندن هم در آن سخت و غيرقابل تحمل است!
خلاصه ماجرا اين است كه پرواز قشماير طبق برنامه بايد ساعت 19 چهارشنبه 96/11/11 تهران را به مقصد استانبول ترك ميكرد؛ هواپيما با 273 مسافر دو بار از روي باند فرودگاه امام بلند ميشود و هر دو بار با «نقص فني» به تهران برميگردد، مسافران اين پرواز طي تماس با گروههاي خبري ميگويند ساعتها از خروج آنها از هواپيما جلوگيري شده و با برخورد نيروهاي امنيتي روبهرو شدند. در نهايت هم بعد از ايستادن سه ساعته هواپيما روي باند فرودگاه، گروهي از مسافران معترض تصميم ميگيرند از هواپيما پياده شوند كه در ابتدا اجازه خروج به آنها داده نشد، اما با بالا گرفتن درگيري موفق ميشوند هواپيما را ترك كنند. روابط عمومي قشماير در واكنش به اين خبر توضيحاتي (شما بخوانيد توجيهات) را ارائه داده و گفته است، بار اول، خلبان با دريافت گزارشي مبني بر استشمام بوي دود در داخل كابين تصميم به بازگشت به فرودگاه مبدأ ميگيرد و مجدداً پس از انجام اقدامات فني براي بار دوم در ساعت 23:10 به سمت مقصد (استانبول) پرواز ميكند كه اين بار هم حوالي شهر تبريز مجدداً با افزايش سطح پرواز، هواپيما با مشكل افت فشار كابين مواجه میشود و خلبان اقدام به بازگشت مجدد ميكند.
صراحت اين توضيحات آنجاست كه روابط عمومي قشماير خود به وضعيت نابسامان هندلينگ در فرودگاه حضرت امام خميني (ره) اعتراف كرده و البته با انداختن بخشي از نقايص بر دوش سايران، به عدم آماده بودن امكانات فرودگاه در ارائه تجهيزات فرودگاهي و يخبندان شديد هم متوسل شده و در نهايت گفته است، هواپيما در ساعت 8:35 به سمت مقصد پرواز كرده است. موارد به ظاهر شكيل و قابلقبولي كه نشان ميدهد، تنها نقص فني دليل حبس 13ساعته مسافران در يك هواپيما بوده است و بايد به خاطر اين حجم معطلي از ايرلاين مذكور تشكر و قدرداني هم به عمل آورند !
فارغ از آييننامه مسافران كه به هر كاري ميآيد، جز عمل كردن به آن، اما سؤال اينجاست آيا مسئولان تاكنون 13ساعت در يك هواپيما دست به سر شدهاند؟ آيا شده با برنامهريزي براي يك سفر مهم، به دليل چنين سهلانگاريهايي ساير پروازهاي بعدي خود را هم از دست بدهند يا مثلاً به يك جلسه سرنوشتساز و مهم نرسند؟ اصلاً خسارت چندين ساعت معطلي و سردرگمي، اضطراب و دلهره را چه كسي جبران ميكند؟ غصه وقتي بيشتر ميشود كه تأخير ايرلاينهاي ايراني تمامي ندارد.
