ماجرا از اين قرار است كه شهرداري منطقه 18تهران با قصور يا اِعمال قدرت خود بدون در نظرگرفتن مسائل ايمني تخريب بناها يك منزل مسكوني را بدون بررسي داخل آن با بولدوزر خراب ميكند كه متأسفانه به دنبال اين حادثه يك شهروند حاضر در خانه كشته ميشود.
در اين رابطه چند نكته به نظر ميرسد:
يك: پس از بروز اين حادثه محمدعلي نجفي، شهردار تهران دستور ويژهاي براي روشن شدن ماجرا صادر كرده است؛ بهطوريكه اعلام كرده در صورت اثبات قصور از ناحيه كاركنان شهرداري، با متخلفان بدون اغماض برخورد خواهد شد.
وقتي اين جمله را ميخواندم توقع داشتم اينچنين تمام شود كه در صورت اثبات قصور از ناحيه كاركنان شهرداري، شهردار تهران استعفا ميدهد! اما خاطرم آمد در شرايطي كه ما زندگي ميكنيم، اين مصائب و مشكلات نيست كه وجدان را بيدار ميكند و قوانين را پيش ميبرد، بلكه اين مسائل سياسي است كه باعث ميشود، مثلاً هشتگ استعفا استعفا راه بيفتد يا جرياني خاص قصاص قبل از جنايت كنند!
دوم: درست در آستانه يك سالگي حادثه پلاسكو و سياسيكاري جرياني كه آن زمان هشتگ استعفاي مديريت جهادي شهرداري تهران راه انداختند، صبوري جناب آقاي رحمتالله حافظي به ياد آمد كه اظهار داشتند: در راستاي وظايف قانوني خود و حقوق شهروندان سكوت نكرده و نخواهم كرد؛ به احترام شهداي اين فاجعه تا پايان عمليات صبوري ميكنيم. اكنون سؤال اين است كه چرا اين همه اعضاي شوراي شهر در ماجراي كشته شدن شهروند تهراني در چنگالبيل مكانيكي شهرداري سكوت كردهاند؟ آيا در حال حاضر وظيفه قانوني يا انساني ندارند؟ شايد هم مصلحت ايجاب كند، مثلاً تا پايان دوران شهرداري نجفي صبوري كنند!
سوم: به شهروندان تهراني توصيه ميشود، بيشتر مراقب خودشان باشند؛ چراكه اگر آلودگي هوا به آنها مجال دهد و از بلاياي طبيعي چون زلزله در امان بمانند، به دست بلاياي غيرطبيعي، توسط شهردار ممكن است از زندگي ساقط شوند!
چهارم: به راستي متخلفان اصلي كيستند كه شهردار تهران معتقد است بايد بدون اغماض با آنان برخورد شود؟!