اكبر محمودي
وعدههاي مسئولان براي جمعآوري متكديان نهتنها محقق نشده، بلكه در گوشه و كنار شهر تكديگري به سمت زنانه و تكديگري گروهي شدن تغيير جهت داده است. با رصد خبرهاي چندماه گذشته مشخص ميشود كه مسئولان از استاندار و فرماندار تهران گرفته تا مديريت شهري بر جمعآوري متكديان تأكيد كرده و اقداماتي را نيز انجام دادهاند. هر چند اين اقدامات بهصورت مقطعي بوده و بعضاً سبب كاهش حضور متكديان در شهر شده است، ولي بهدليل ابتر ماندن اقدامات و نبود پشتوانههاي لازم عملاً ميتوان گفت كه مسئولان فقط سبب كوچ متكديان و جابهجايي آن شدهاند. بر اين اساس آمارهاي پاييزي در زمينه جمعآوري متكديان حكايت از زنانه شدن متكديان دارد، به نحوي كه مديرعامل سازمان خدمات اجتماعي شهرداري تهران با تأكيد بر جذب مستمر متكديان در پايتخت گفت: آمار مردان متكدي كه در پاييز امسال جذب شدهاند نسبت به مدت مشابه سال قبل 0/8 درصد كاهش يافت، اين در حالي است كه در گروه متكديان زن با 4 درصد افزايش جذب روبهرو بودهايم.
رضا قديمي با اشاره به آمار جذب كارتنخوابها در پاييز امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل اظهار كرد: پاييز سال گذشته 8 هزار و 474 نفر از افراد بيخانمان از سوي نيروهاي سازمان خدمات اجتماعي جذب شدند كه اين تعداد امسال به 9 هزار و 582 نفر افزايش پيدا كرد.
وي تصريح كرد: در دورهاي با توجه به سختگيريهايي كه نسبت به متكديان به عمل ميآمد، به طور ناگهاني با افزايش تعداد كودكان متكدي روبهرو بوديم. در همين رابطه با اجراي طرحهاي برخورد با مردان متكدي، امسال با يك تغيير جنسيتي در زمينه تكديگري مواجه شديم، بهطوريكه نسبت به گذشته زنان متكدي بيشتري در خيابان حضور دارند. هرچند بسياري از زنان كه به نوعي دست به تكديگري ميزنند از اتباع بيگانه هستند، اما در گوشه و كنار شهر شاهد حضور زناني هستيم كه تا پاسي از شب هم در خيابانها و برخي مراكز به تكديگري مشغول هستند.
حضور خانوادگي يا حضور يك زن با چند فرزند در حال تكديگري مؤيد اين موضوع است كه زنگ خطر زنانه شدن متكديان به صدا درآمده است و اين امر كانون خانواده را هدف گرفته و سبب ايراد ضربه به خانواده ميشود كه جبران آن بسيار هزينهبر و آسيبزا است. رصد اين موضوع كه شيب آسيبها به سمت زنانه شدن رفته است، نشان از كمكاري و ناكارآمدي دستگاههاي متولي در بحث ساماندهي اين افراد در كنار ناديده گرفتن ساير عوامل، علت و معلول اين پديده اجتماعي است.
زنانه شدن آسيبها از يكسو سبب افزايش آسيبزايي در حوزه زنان شده و از سوي ديگر بحث سرايت ساير آسيبها را به اين قشر و ساير اقشار همچون فرزندفروشي و تربيت متكديان كم سن و سال بهدنبال خواهد داشت. وقتي پديده تكديگري به درستي ساماندهي و ريشهيابي نمیشود و در مسير پيشگيري و درمان قرار نميگيرد، نبايد انتظار داشت كه از ميزان آسيبهاي اجتماعي كاسته شود.
