فریدون حسن
امروز انتخابات رياست فدراسيون واليبال برگزار ميشود و بر كسي پوشيده نيست كه واليبال به عنوان يكي از رشتههاي پرافتخار طي سالهاي گذشته از اهميت بالايي برخوردار است و طبيعي است كه انتخابات رئيس آن نيز به همان اندازه مهم و تأثيرگذار است. مديريت محمدرضا داورزني در فدراسيون واليبال، مديريتي چشمگير و موفق بود. او كه جانشين محمدرضا يزدانيخرم شد با ادامه برنامههاي او واليبال ايران را از تيمي درجه2 در آسيا به قدرت برتر قاره و يكي از تيمهاي مطرح جهان تبديل كرد. داورزني از سال 1385 به عنوان رئيس فدراسيون واليبال شروع به كار كرد و دو دوره براي اين سمت برگزيده شد. در انتخابات امروز رقابت بين پنج كانديداست؛ احمد ضيايي، محمدتقي حسنزاده، اميرحسين منظمي، كريم فروزان و بهنام محمودي و درست مثل تمام انتخابات، اين انتخابات نيز از حاشيه و جار و جنجال دور نبوده است. عدم قبول كانديداتوري بهنام محمودي به عنوان چهره شناخته شده و پيشكسوت واليبال يكي از اين حاشيهها بود، حاشيهاي كه البته با ثبتنام نهايي اين گزينه به پايان رسيد، اما به هر حال حرفهايي طي روزهاي گذشته رد و بدل شده كه بهطور حتم ميتواند در نتيجه انتخابات تأثيرگذار باشد.
بهنام محمودي در روزهايي كه حضور يا عدم حضورش در انتخابات در هالهاي از ابهام قرار داشت با اظهارنظري خاص مبني بر اينكه «اگر رأي نياورم خانواده واليبال پشيمان خواهد شد»، عملاً براي همه خط و نشان كشيد، هرچند كه او بعد از وارد شدن نامش در بين كانديداها حرفهايش را تكذيب كرد، اما همانطور كه گفتيم اين اظهارنظر حتماً از ديد واليباليها پنهان نميماند. از بهنام محمودی كه بگذريم، ميرسيم به احمد ضيايي نايبرئيس فعلي فدراسيون واليبال، گزينهاي كه شنيده ميشود سخت مورد حمايت شخص داورزني و سرپرست فعلي فدراسيون واليبال است و البته گزينه مورد قبول وزارت ورزش، اخباري هم كه از فدراسيون ميرسد حاكي از آمادگي فدراسيون براي رياست ضيايي است. بنابراين ميتوان اين تصور را داشت كه در انتخابات امروز برخي كانديداها به نفع يك چهره خاص كنارهگيري كنند و ميدان رقابت در انتها تنها براي دو نفر باقي بماند، دو نفري كه بدون ترديد يكي از آنها احمد ضيايي، نايبرئيس فعلي است. در خصوص رقيب احتمالي او هرچند نبايد زياد منتظر بود، اما ميشود اين احتمال را داد كه بهنام محمودي به عنوان گزينه جنجالي رياست فدراسيون تنها رقيب او براي كسب صندلي رياست واليبال باشد.
