گندم زمانی
اواخر هفته گذشته بود كه تالاب ميقان در استان اراك طعمه شعلههاي آتش شد و يكي از عجيبترين آتشسوزيهاي محيطزيستي را به نام خود ثبت كرد. شدت اين آتشسوزي به حدي بود كه اطفاي آن را با مشكل مواجه كرد تا اينكه بعد از 16 ساعت و سوختن 50 هكتار از اراضي اين منطقه آتشنشانها و فعالان محيطزيست توانستند آتش را مهار كنند.
اما هنوز اين شعلهها در ميقان فرو ننشسته و مسئولان فرصت آسيبشناسي و واقعيت آتشسوزي پيدا نكرده بودند كه آتش اينبار در تالاب زريوار در شهر مريوان كردستان زبانه كشيد.
زريوار بر خلاف ميقان اولينبار نبود كه آتش ميگرفت، بلكه اين تالاب در چند ماه و چند هفته اخير چندينبار و در بخشهاي مختلف دچار حريق شده است و تاكنون 6 هكتار از نيزارهاي سطح آن سوخته است. اين آتشسوزي كه چندين ساعت به طول انجاميد، خسارتهاي جدي را به اين درياچه وارد كرد و باعث تلف شدن شماري از جانوران اين درياچه شد.
نكته جالب در اين ميان آن است كه آتشسوزي درياچه زريوار عمدي و به دست مردم محلي منطقه صورت گرفت. رئيس اداره محيطزيست مريوان معتقد است: دليل آتشسوزي اين تالاب دلسوزي مردم است؛ چراكه برخي از مردم گمان ميكنند گسترش نيزارها به زيان زريوار است و گاهي به تخريب يا آتشزدن آن اقدام ميكنند!
البته عمدي بودن اين آتشسوزيها به تأييد كارشناسان نيز رسيده است، اما اينكه چنين عملي به نفع يا به ضرر تالاب است، در نگاه مردم منطقه و سمنهاي محيطزيستي متفاوت است. هرچند كه مردم منطقه صلاح خود را در آتشزدن نيزارها ميدانند و توجهي به از بين بردن پناهگاه سالانه پرندهها و انواع پستانداران اين درياچه ندارند، اما در مقابل كارشناسان و سمنهاي محيطزيستي ميگويند: اين موضوع موجب آسيب جدي به اين اماكن طبيعي ميشود. شايد براساس همين نگاه باشد كه ساير مردم مناطق از جمله اراك هم دست به سوزاندن نيزارهاي تالاب ميزنند و به گمان خود تصور ميكنند چنين عملي به نفع تالاب خواهد بود، اما به ساير وجوه طبيعي و زيستمحيطي آن توجهي ندارند. فارغ از صحت و سقم اين عملكرد مردم محلي، بهتر است براي جلوگيري و تكرار حوادث فوق، اطلاعرساني و آموزش به مردم محلي هر چه سريعتر در اولويت دستگاههاي زيستمحيطي كشور قرار گيرد.
