کنفدراسيون فوتبال آسيا رأيي را در مورد ميزباني ايران از تيمهاي عربستاني و اماراتي صادر کرده که کليت آن به نفع جمهوري اسلامي است. البته يکي، دو بند از رأي صادره مبهم است. يکي از بندهايي که دوپهلو به نظر ميرسد، اين است که در آن آمده، کنفدراسيونها بايد کشورهايشان را مجاب کنند که بازيها به صورت رفت و برگشت برگزار شود. البته از AFC خواستهايم که رأي را بهطور صريح اعلام کند و دچار بازيهاي سياسي سعوديها نشود. جمهوري اسلامي توان و ظرفيت برگزاري چنين مسابقاتي را دارد، اما اگر سعوديها ندارند ميتوانند بازيهاي خودشان را در زميني بيطرف برگزار کنند، اگر هم ميتوانند در زمين خودشان برگزار کنند. ما مدتها با عراق در حال جنگ بوديم، اما رابطهمان هرگز قطع نشد و بازيها هم انجام شد. سعوديها با سياستهاي لجوجانه و بچگانه ميخواهند همه را بخرند، اما اين روشها زودگذر هستند و دوام نميآورند. سعوديها با روش تطميع و استفاده از روشهاي ناجوانمردانه سعي دارند رأي را عوض کنند، اما جمهوري اسلامي هم روي حقش ايستاده و کوتاه نخواهد آمد و از تمام ظرفيتهايش بهره خواهد برد. موضوع ما با سعوديها در کنفدراسيون فوتبال آسيا يک موضوع امنيتي است که شايد ريشه سياسي هم داشته باشد، اين را آنها مطرح کردهاند و يک مسئله کاملاً بيپايه است. اينکه بگوييم ورزش و سياست کاملاً منفک از هم هستند يک شوخي لوس است. امريکا، روسيه و ديگر کشورها هم نميتوانند چنين ادعايي را مطرح کنند. اينکه ميبينيم رژيم اشغالگر قدس دوست دارد با ما مسابقه بدهد کاملاً يک مسئله سياسي است. کشتيگير رژيم صهيونيستي ميداند که به ما ميبازد، اما آنها با اين حرکت سياسي ميخواهند مشروعيت پيدا کنند. آنها ميدانند كه ميبازند، اما باز هم اصرار دارند بازي کنند چون هدفشان کاملاً سياسي است. ما نبايد گرفتار اين بازيهايي شويم که طرف مقابل به راه مياندازد. موضوعمان با سعوديها سياسي و امنيتي نيست. اگر هم قطع رابطهاي با کشوري داشتهايم ورزش سر جايش بوده است. ما از مسابقه با سعوديها دنبال منافع سياسي نيستيم، چراکه منافع سياسيمان را با قدرت ديپلماتيک و توان سياسيمان حل ميکنيم.
