بزرگترين اشتباه را مسئولان فوتبال و وزارت ورزش دو سال قبل مرتكب شدند كه پاي ميز مذاكره نشستند آن هم براي گرفتن ميزباني كه حق ايران بود. چرا بايد پاي ميز مذاكره مينشستيم، وقتي ميدانستيم مطالبه عربستان و امارات بحق نيست و بازي سياسي است. همان زمان گفته شد كه بايد با مراجعه به كميته بينالمللي المپيك و فيفا مانع از اقدام غيرقانوني AFC براساس مطالبات سعوديها باشيم، اما چه شد؟ آقايان گفتند قرار است در قطر آپشنهاي خوبي را رو كنند و نهايتاً دو سال است كه از ميزباني محروم هستيم و صدمات مالي و غيرمالي زيادي خوردهايم.
تصميم كنفدراسيون فوتبال آسيا غيرقانوني بود و مغاير منشور المپيك كه هيچگونه دخالت سياست در ورزش را نميپذيرد، اما ناآگاهي مسئولان از حقوق ايران و قوانين و تصميمات اشتباه باعث شد تا عربستان و امارات حرف ناحق خود را به كرسي بنشانند و الان آقايان با رأي مبهم و البته غيرتعيينكننده كميته مسابقات چنان ذوقزده ميشوند كه فراموش ميكنند تصميمگيرنده اصلي هيئت رئيسه كنفدراسيون فوتبال آسياست، ولي باز هم اتفاقات اخير چاره نشده تا براي گرفتن حق ايران با فيفا و كميته بينالمللي المپيك مكاتبه كنيم. ميتوانستيم با ارائه مستندات و مدارك ثابت كنيم كه عربستان بازي سياسي به راه انداخته و AFC كه رئيس بحريني آن از عمال عربستاني است خلاف قانون عمل كرده كه رأي به برگزاري بازيها در زميني بيطرف داده است. امروز حتي اگر ميزباني به ايران داده شود هم نبايد كوتاه آمد.
بايد از AFC، امارات و عربستان شكايت كرد، چراكه سكوت به اين معناست كه طي دو سال گذشته ايران ناامن بوده و حالا امنيت برگزاري مسابقات را دارد، همانطور كه نشستن پاي ميز مذاكره با آنها طي دو سال قبل به اين معنا بود كه در ناامن بودن ايران حق با آنهاست و حالا ما حاضريم شرايط را براي آنها مهيا كنيم. متأسفانه به ديپلماسي ورزشي آشنايي نداريم. در حالي كه با شكايت به فيفا و كميته بينالمللي المپيك و ارائه مدارك هم ميتوانيم از كنفدراسيون فوتبال آسيا عارض شويم و هم ميتوانيم عربستان و امارات را محروم كنيم، چراكه اقدامات آنها با اصل منشور المپيك مغايرت دارد.
