روزنامه الاخبار لبنان که به حزبالله نزدیک است نوشت: زمانی که ملک سلمان از پوتین طی دیدار در مسکو درخواست کرد ترتیب گفتوگویی بین ایران و عربستان را بدهد، پیشبینی نمیکرد با پاسخ منفی تهران مواجه شود. این بعید شمردن از جانب پادشاه سعودی بر دو واقعیت استوار بود؛ اول اینکه طرف ایرانی به صورت پنهان و آشکار پیشنهاد گفتوگو با سعودیهایی را داده بود که همواره هرگونه نزدیکی به فارسها را رد میکردند و دوم، واسطهای بود که سلمان برای این کار برگزیده بود، یعنی رئیسجمهور روسیه، همپیمان مورد اطمینان ایران که جنگهای دیپلماتیک و نظامی بسیاری در کنار یکدیگر انجام داده بودند. پس از گذشت چند هفته از سفر تاریخی پادشاه عربستان به مسکو، پوتین به تهران رفت و با سران این کشور دیدار کرد. پیشنهاد عربستان یکی از محورهای اصلی این دیدارها بود. تهران در پیشنهاد سعودیها نقاط ضعف فراوانی دید و بر آن شد که با این پیشنهاد مخالفت کند.
براساس اطلاعات رسیده به الاخبار، مهمترین مسئلهای که ایرانیها به آن ایراد گرفتند، تمرکز این پیشنهاد روی نیاز سعودیها به فشار بر یمن و مجبور کردن آنها به قبول راهحلی بود که نتیجه آن پیروزی عربستان سعودی محسوب میشد. این پیشنهاد سعودیها، با تحریکاتی همچون گشودن مرزهای زمینی، دریایی و هوایی یمن، به محض دستیابی به توافق با ایران نیز همراه بود. اما این درخواست«ناقص» شامل بندهایی برای مذاکره مانند«حکومت وفاق»،«دوره انتقالی» و «مجلس» میشد تا منجر به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در یمن، همزمان با خلع سلاح انصارالله شود. ایران با این درخواست موافقت نکرد و همین پاسخ منفی به ریاض کافی بود تا سعودیها وزرای خارجه دولتهای عربی را دعوت به نشستی در قاهره کنند. بیانیه خشمآلود این نشست در مورد رفتارهای ایران در منطقه عربی، در واقع بر پرتاب موشک یمنی به سمت ریاض استوار بوده و این امر را تجاوز موشکی ایران به عربستان قلمداد کرده است! در فاصله بین سفر ملک سلمان به مسکو و سفر پوتین به ایران، سعودیها در حال تهیه نقشه بعدی خود بودند و تمام تحولات از این تاریخ به بعد، اشارههایی اضافی به عمق بحرانی است که سعودیها کورکورانه وارد آن شدهاند. مسئولان ایرانی بر این عقیده هستند که عربستان فرصتهای زیادی را سوزانده و امروز همسایه لجبازش به نردبانی نیاز دارد تا به کمک آن از درختی که بهویژه در یمن بر فراز آن قرار گرفته، پایین بیاید. از این رو، زیرکانه نیست که سعودیها پیشنهاد خود را محدود به یمن کند، همانطور که پذیرش این درخواست از سوی تهران نیز حکیمانه نیست. تهران بر این نظر اصرار میورزد که ابتکار عمل در مورد اوضاع داخلی در یمن در دست همپیمانان آن است.
