
حاشيه در فوتبال ايران به ويژه براي باشگاههاي پايتخت تبديل به مرگ شده است. رسانه ميگويد فلان بازيکن سرما خورده و با فلان لباس در تمرين حضور پيدا کرده، اينها چه فايدهاي دارد؟ استقلال و پرسپولس زير ذرهبين قرار دارند و مسائلشان مطرح ميشود، اما حلقه اصلي فوتبال گم شده است. اين داستانها در فوتبال ما ادامه دارد و هر کسي ميخواهد خودش را نشان دهد. 85 پرونده مفتوح در فيفا فاجعه است. اينها به خاطر ندانمکاري است، اينجاست که بحث مديريت اهميت پيدا ميکند، نه اينکه بازيکن سرماخورده، اگر سرما خورده بايد قرص بخورد، چه ربطي به ما دارد؟ بعضي از رسانهها به اين مسائل ميپردازند و فضاي زردي ايجاد ميکنند و قهرمانان پوشالي را روي بورس ميبرند که البته عادي هم شده است. پس از برتري پرسپوليس برابر الاهلي عربستان به هر بازيکني 25 ميليون تومان پاداش ميدهند و به سه نفر از عوامل تيم هم 85 ميليون پرداخت ميشود، آن وقت با گدايي ملي از مردم کمک ميخواهند. پرسپوليس با درايت مربياش خوب پيش ميرفت و همان مديريت باعث خلع سلاح اين تيم شد. اينکه برانکو نميخواهد قراردادش را تمديد کند، يک هشدار است. او ميداند پولي در باشگاه نيست در عوض محروميتها بسيار و هرج و مرج زياد است. چرا بايد يک ميليارد و 250 ميليون يورو از جيب مردم براي طلب ژوزه بدهيم؟ ديدم يک آقايي در باشگاه پرسپوليس گفت که جريمهاش را ميدهيم. شما خطا کردي، مردم پولش را بدهند! درد فوتبال ما سيستم 2- 4- 4 يا 3- 3- 4 نيست، درد ما مديريت است. بيشتر مديران ما ناکارآمد هستند. 50 سال در اين فوتبال زندگي کردم، اما 95 درصد مديران را نميشناسم. پيش خودم ميگويم آيا اينها حول و حوش فوتبال بودند. با عملکرد اين مديران، اميدي به فوتبال ندارم و مدتهاست بههم ريختهام. بعضي وقتها براي آموزش به استانها ميرويم و با حقايقي روبهرو ميشويم که دردآور است. شهرستاني که ورزشکارانش در سرما گرمکن نداشتند. بچههايي که براي فوتباليست شدن 40 نفر بودند، اما چهار توپ بيشتر نداشتند. بانواني که مشکلات زيادي دارند. وقتي اينها را ميبينم، مقايسه ميکنم با اجنبي و بيگانههايي که پول ما را ميخورند و چيزي هم عايد فوتبال ما نميکنند. اين حق بچهها و معلماني است که بدون امکانات کار ميکنند. فوتبال ما فقط پول، سوءاستفاده، تخلف، کلاهبرداري و دروغ شده است.