نیره ساری
در سايه بيتوجهيها و مغفول ماندن حماسه پرشور اربعين حسيني، سالهاست كه بهرغم همه سختيها، بر جمعيت مشتاق افزوده ميشود. در مقابل اين مسئولان داخلي ما هستند كه تنها به بيان افعال منفي چون «تجمع نكنيد»، «امكانات نداريم»، «جادهها مناسب نيستند» و «ظرفيت فلان مرز تكميل شد، نرويد» اكتفا ميكنند.
در اين ميان نهتنها هر ساله برخلاف انتظارها براي كمك يا حمايت از مشتاقان حضور در اربعين طرح و پيشنهادي از سوي مسئولان ديده نميشود، بلكه موارد جديدي هم شاهد هستيم كه بيشباهت به بهرهبرداري و سوءاستفاده نيست!
بگذريم از اينكه سالهاست همه ميگويند «اقدام و تلاش مضاعف در راستاي حذف ويزاي اربعين صورت گيرد»، اما نهتنها مسئولان با انواع و اقسام بهانهها، كمكاري خود را رفع و رجوع ميكنند، بلكه علاوه بر آن از هرگونه اقدام تشويقي كه زمينهساز افزايش حضور مردم است نيز دريغ ميكنند.
پس از بيمه اجباري هزينه خدمات درماني، امسال نوبت به وزارت راه رسيد تا معاون وزير راه و شهرسازي تأكيد داشته باشد «قيمت بليت اتوبوس براي ايام اربعين بايد دو برابر روزهاي عادي گران شود.»
فارغ از هرگونه برداشت اقتصادي از اين حرف، اگر قياس سادهاي ميان دو كشور ايران و عراق در اين زمينه داشته باشيم، به سادگي درمييابيم كه عمق تلاش ايران براي فعاليت فرهنگي و اجتماعي صفر و حتي زيرصفر است و جز عده معدودي همچون علما و روحانيوني كه يقين دارند، راهپيمايي اربعين يك اقتدار جهاني با وجه سياسي - مذهبي است، گامي از سوي مسئولان برداشته نميشود. فرض كنيم كه با ادعاي تلاشهاي ناكام در زمينه حذف ويزا و بيمه از سوي دولت عراق مواجه هستيم، اما چه ادله منطقي براي افزايش بليت اتوبوس ميتوان داشت؟
هر ساله ميليونها جمعيتي كه بر تعداد آن هم افزوده ميشود، وارد كشوري ميشوند كه جمعي از مردم هر آنچه را دارند وقف و پيشكش پذيرايي از زائران حسيني ميكنند. از قناعت سالانه خود و خانواده، رزق و روزي ميليونها زائر را تأمين ميكنند، تا چنين تجليگاه قدرتي باشكوهتر برگزار شود، اما در ايران حتي تمهيدات ارزانقيمت را از مردم دريغ ميكنند و وزير مربوطه برضرورت افزايش دوبرابري كه مشخص نيست از كجا نشئت ميگيرد، تأكيد دارد؟!
بيراه نگفتند مبلغان كشورمان كه «با اين همه بركاتي كه زيارت اربعين براي كشور دارد، دولتمردان- اگر دانايي بهخرج بدهند- بايد براي حضور مردم در اربعين يارانه پرداخت كنند!» بر عكس اين اهميت، گويي اربعين براي مسئولان ما فرصتي شده تا بهطور مستقيم از مردم مبالغي را دريافت و از آن در جهت حل ساير مشكلات استفاده كنند!
كاش مسئولان شرايطي را فراهم ميكردند تا مردم در اين سفر سادهتر از هر سفر ديگري حضور پيدا كنند و نور و معرفت و بركت، از اين سفر را در كشور به ارمغان بياورند و- در نتيجه آن- هزاران گرفتاري ديگر در مملكت برطرف شود. كاش مسئولي پيدا شود و به اين سؤال پاسخ دهد، به راستي دولت به لحاظ مادي و حتي معنوي چگونه به اين اقتدار پرشور حسيني در جهان كمك كرده است؟ آيا اصلاً اجرهاي معنوي بسيار بالايي كه براي زيارت امام حسين(ع) و پياده رفتن به اين زيارت در روايات بيان شده را باور ميكنند يا نه؟
اگر باور ميكنند كه وقتي اجري معادل اجر شهادت براي هر قدم زائر پياده كربلا گذاشتهاند، چه تأثيري در سرنوشت يك ملت دارد و اين را ميدانند، امكانات بيشتري براي رفتن مردم به اين زيارت فراهم كنند.
ما با مردمي مواجه هستيم كه در بين خود با اطلاع از ثواب عجيب «كمك هزينه» به ديگران براي سفر اربعين حسيني، از هيچ كمكي دريغ ندارند و تمام تلاش خود را به كار ميبندند، اما چرا دولت و مسئولان در اين ثواب شريك نميشوند؟ چرا به جاي اين حجم از افعال منفي «نرويد» و «نميشود» كه در آستانه اربعين به كار ميبرند، اقدام به ارائه تسهيلات براي تشويق و حمايت معنوي از اين سفر انجام نميدهند. خلاصهوار بايد گفت «اربعين» نمايشگاهي از خوبيهاي تاريخي اهل عراق است در برابر كملطفيها و كاسبكاريهاي برخي مسئولان و تاجران وطني.
