در صورت فوت پدر، حضانت طفل با مادر است. هر چند اين طفل جد پدري يا قيم داشتهباشد، مگر در صورت عدم صلاحيت مادر و اينكه فرزند دختر تا 9سال قمري و فرزند پسر تا 15 سال قمري تحت حضانت والدين خود هستند. همچنين فرزند دختر پس از پايان سن 9سالگي و فرزند پسر پس از پايان سن 15سالگي در تعيين محل زندگي خود نزد پدر يا مادر مختار هستند.
پدر يا مادري كه حضانت طفل به آنها داده شده، حق ندارند طفل را به محلي غير از محل اقامت طرفين يا به خارج از كشور ببرد، مگر با كسب اجازه دادگاه. اگر در صورت انحطاط اخلاقي پدر يا مادري كه طفل در حضانت اوست، سلامترواني و جسمي طفل دستخوش خطر قرار گيرد، اين دادگاه است كه براي حضانت طفل تصميم لازم را ميگيرد.
مادر در قبال قبول حضانت و نگهداري طفل نميتواند درخواست اجرت كند، چون نگهداري اطفال هم حق و تكليف والدين است، ولي نفقه فرزند برعهده پدر و سپس جدپدري است.
اگر پدر يا مادري كه حضانت طفل برعهده اوست به بيماري لاعلاج و واگيردار دچار شود، حق حضانت ساقط ميشود، مگر اينكه شخص بتواند در اين خصوص پرستار بگيرد.