رئيس سابق انجمن سازندگان قطعات و مجموعههاي خودرو گفت: بسياري از قطعهسازان از قرارداد با خودروسازان خارجي بيخبرند.
به گزارش فارس، گلوردي گلستاني با اشاره به انعقاد قرارداد با برخي قطعهسازان ايراني براي توليد قطعات خودروهاي خارجي توليدي در كشور اظهار داشت: تعدادي از شركتهاي قطعهساز در اين زمينه نقش دارند اما بخش عظيمي از قطعهسازان نيز از اين قراردادها بيخبرند و دسترسي به مشاركتهاي جديد ندارند. در اين شرايط اگر انحصار ايجاد شود، سود كار نصيب عدهاي مشخص خواهد شد و همه قطعهسازان توانمند بهرهمند نميشوند.
وي ادامه داد: اگر قطعهسازان توسط وزارت صنعت جدي گرفته نشوند و در بحث قرارداد با خودروسازان خارجي در حاشيه قرار داشته باشند، تبعات خوبي براي صنعت كشور نخواهد داشت. گلستاني تأكيد كرد: بدون تقسيم كار بين قطعهسازان و در صورت ناديده گرفتن آنها، سهم توليد داخل در قراردادهاي جديد خودرويي محقق نخواهد شد و قطعهسازان نيز از تكنولوژي روز دنيا برخوردار نميشوند.
کوتاهی کنیم فرانسویها به دنبال واردات قطعات میروند
وي با بيان اينكه خودروسازان فرانسوي افراد زرنگي هستند، گفت: اگر ما توانمندي مناسبي در توليد قطعات با كيفيت از خود نشان ندهيم، خودروسازان فرانسوي به دنبال واردات ميروند و سهم قطعهسازان ايراني در توليدات جديد ناچيز خواهد بود. به گفته رئيس سابق انجمن قطعهسازان، برخي قطعهسازان كه قدرت بيشتري دارند براي انعقاد قرارداد با شركتهاي خارجي دعوت ميشوند اما قطعهسازاني كه دسترسي ندارند، در جا ميزنند. وي با بيان اينكه انحصارطلبي تبعات تأسفباري به همراه دارد، گفت: متولي بخش صنعت بايد برنامهريزي دقيقي براي مشاركت قطعهسازان در قراردادهاي خارجي انجام دهد و در اين ميان، انجمنهاي قطعهساز نيز بايد فعاليت بيشتري داشته باشند. گلستاني با تأكيد بر لزوم ايجاد يك سازمان خودرويي توسط وزارت صنعت براي ساماندهي وضعيت قطعهسازان و صنعت خودرو گفت: امكان توليد اكثر قطعات خودرو با بالاترين كيفيت در كشور وجود دارد اما ابتدا بايد فكري براي فروش اين قطعات شود و توليد با برنامهريزي صورت گيرد. در اين زمينه اهالي متخصص هر صنعت بايد جمعآوري شوند و براي توليد قطعات اقدام شود.
وي با بيان اينكه در قراردادهاي خارجي حتي قطعهسازان با گردش مالي پايين نيز بايد به بازي گرفته شوند، گفت: در حال حاضر قطعهسازان اطلاعي از اينكه چه قطعاتي را بايد براي توليدات مشترك با خودروسازان خارجي عرضه كنند، ندارند كه در صورت وجود يك سازمان خودرويي ميتوان اين هماهنگي را ايجاد كرد و اطلاعرساني مناسب به همه قطعهسازان صورت گيرد، به اين ترتيب هر قطعهساز كه داراي تخصص مشخصي است، سهمي در صنعت و توليد مشترك خواهد داشت. وي ادامه داد: در حال حاضر هر قطعهسازي كه دستش برسد، قرارداد ميبندد در حالي كه بهرهوري توليد و قرارداد مهم است. رئيس سابق انجمن قطعهسازان با انتقاد از محرمانه اعلام شدن قرارداد خودروسازان ايراني با خودروسازان خارجي گفت: در شرايطي كه قطعهسازان سهم 80 درصدي در توليد خودروهاي مشترك دارند، بايد اطلاعرساني دقيق به آنها صورت گيرد تا براي توليد قطعات با استاندارد مشخص اقدام كنند.
وي تصريح كرد: خودروسازان بايد جزئيات قراردادهاي منعقد شده با شركتهاي خارجي را در اختيار قطعهسازان قرار دهند تا براي توليد قطعات برنامهريزي شود. وي اين سؤال را مطرح كرد كه چرا خودروسازان ايراني بعد از 40 سال همچنان خودروهاي فرانسوي و چيني را مونتاژ ميكنند ولي چين با سابقه 10 تا 15 ساله داراي 120 شركت خودروسازي است كه با كيفيت مناسبي خودرو توليد ميكنند؟