متأسفانه شاهد اين هستيم که مسئولان وزارت ورزش رفتارهاي دوگانهاي را در پيش گرفتهاند و جامعه کشتي از اين رفتارها دلسرد شده است. تيم جوانان فرنگي ما براي نخستين بار در جهان قهرمان شد، اما خبري از تبريک نبود، در حالي که بلافاصله پس از قهرماني تيم واليبال رئيسجمهور پيام تبريک داد. زمان کسب موفقيتها مسئولان کجا هستند که الان با اين شکست پيدايشان شده است؟ انتظار داريم مسئولان ورزش همه را يکسان ببينند، واقعاً بايد اين مسائل را به کجا گفت و به چه کسي روي آورد، جوانان ما هر کدام نماينده يک شهري از اين کشور بزرگ و الگوي جامعه و همشهريانشان هستند، وقتي تيم جوانان ما براي اولين بار قهرمان دنيا شد، انتظار ميرفت مسئولان حداقل با يک تبريک دل اين جوانان را شاد كنند تا آنها نيز بدانند که کار مهمي صورت گرفته و زحماتشان بينتيجه نبوده است. با اين نگاهي که به کشتي ميشود، ديگر نونهالان و نوجوانان ما چرا بايد به کشتي روي بياورند، وقتي اين برخورد با قهرمانان کشتي ميشود و ارزشي براي آنها قائل نيستند، چه دليلي دارد که براي قهرماني و موفقيت تلاش کنند، کشتي ورزشي سنگين و طاقتفرسايي است و کشتيگيران به خاطر افتخارآفريني و شادي دل مردم سختي حضور در اردوهاي متوالي تيم ملي و دوري از خانواده را به جان ميخرند، اما زماني که اين دوگانگيها را از سوي مسئولان ورزش مشاهده ميکنند ديگر انگيزهاي براي کسب موفقيت ندارند. در کشتي هم پيروزي هست و هم شکست، هر دو بايد ديده شود، نه اينکه تيمهاي کشتي ما اين همه افتخارآفريني کنند و دريغ از يک توجه و با يک شکست همه هجمهها به طرف کشتي سرازير شود. بايد نگاهمان به المپيک 2020 و نتايج آن باشد، در اين راه شايد شکستي هم پيش بيايد، اما نبايد دلسرد شد، بايد با برطرف کردن نقايص به کار ادامه داد. رسول خادم قهرمان المپيک، مدير توانمند و امتحان پس دادهاي است و طي مدت حضورش در کشتي، افتخارات بسياري به دست آمده، نبايد با اين بيتوجهيها باعث دلسردي وي و همکارانش شويم، چراکه کشتي از اين دست نوع نگاهها ضربات بدي خورده است.