هادي سقفي*
يكي از مشكلاتي كه اين روزها پيش پاي تمام تحصيلكردهها و فارغالتحصيلان دانشگاهي است، مسئله بيكاري و عدم وجود شغل مناسب براي اين قشر است به طوري كه در حال حاضر يكي از بزرگترين اقشار بيكار جامعه را دانشآموختگان دانشگاههاي كشور تشكيل ميدهند.
اما مشكل بزرگتر مسئله فراقانون عجيب عدم استخدام يا بهتر بگويم ممنوعيت استخدام فارغالتحصيلان دانشگاههاي پيام نور، علمي و كاربردي و غيرانتفاعي است به طوري كه فارغالتحصيلان اين دانشگاهها در مراجعه به ادارات و دستگاههاي دولتي كه در حال حاضر از ميان فارغالتحصيلان دانشگاهي نيرو جذب ميكنند با پاسخ ممنوعيت استخدام و جذب نيرو از دانشگاههاي پيام نور، علمي و كاربردي و غيرانتفاعي روبهرو ميشوند و دست از پا درازتر، بدون آنكه دليلي عقلاني بشنوند بايد به منزل يا دستگاه و اداره ديگري كه نيرو جذب ميكند، مراجعه كنند. اما چرا؟ چرا بايد با توجه به اين مسئله كه خيل عظيمي از دانشجويان كشور در اين دانشگاهها تحصيل ميكنند از استخدام محروم شوند؟ آيا دولت جمهوري اسلامي به دانشگاههايي مجوز تأسيس و جذب دانشجو داده كه اعتبار آنها را قبول ندارد و حاضر نيست از ميان فارغالتحصيلان آنها نيرو استخدام كند؟
در برخي مراجعات فارغالتحصيلان اين دانشگاهها با اين پاسخ مواجه ميشوند كه دانشگاهي كه شما در آن تحصيل كردهايد فاقد كيفيت لازم است. حال اما بايد پرسيد مگر مرجع تعيين كيفيت دانشگاههاي كشور غير از وزارتين بهداشت و علوم است كه مدرك اين دانشگاهها را تأييد كردهاند؟ و در سؤالي چالشيتر بايد گفت آيا مراكز دانشگاهي بزرگي همچون دانشگاه پيام نور تهران يا مثلاً مشهد يا دانشگاههاي غيرانتفاعي بزرگ همچون سجاد مشهد و... در مقابل دانشگاههاي آزاد شهرستانها يا بعضاً روستاها بياعتبار محسوب ميشوند؟ اصلاً شاخص سنجش اعتبار و كيفيت مدارك دانشگاهي فارغالتحصيلان دانشگاهي چيست كه عدهاي به جرم فارغالتحصيلي از دانشگاه پيام نور يا غيرانتفاعي بايد از استخدام محروم شوند؟
متأسفانه در سالهاي اخير شاهد اين موضوع هستيم كه دولت نه تنها در عرصه دانشگاه به وعدهها و تعهدهاي قانوني خود پايبند نيست بلكه دانشگاهيان را همواره با انگشت اتهام فراخوانده است.
دولت- و وزارت نفت- در حالي كه متعهد بود دانشجويان دانشگاه صنعت نفت اهواز و آبادان، كه به اعتراف همگان يكي از برترين دانشگاههاي كشور است، را پس از فارغالتحصيلي استخدام كند تعهد خود را قبول ندارد يا دانشجويان بورسيه را كه متعهد به استخدام آنهاست حاضر نيست بپذيرد و دست آخر هم ممنوعيت استخدام فارغالتحصيلان دانشگاهي. اين روند در ميانمدت و بلندمدت باعث بياعتمادي جامعه به دولت و دانشگاه خواهد شد. بنابراين بهتر است دولت و مخصوصاً وزارت علوم و بهداشت فكري به حال اين ماجرا كه دوگانگي دولت را نشان ميدهد بكنند و مشخص كنند كه كدام قسمت دولت در مورد كيفيت و اعتبار مدارك دانشگاهي تصميمگير خواهد بود و دانشگاههاي غيرمعتبر از منظر دولت را كه اعضاي هيئت علمي آنها از بودجه دولتي حقوق ميگيرند را منحل كنند تا عمر جوانان كشور در اين دانشگاههاي بياعتبار هدر نرود و منابع مالي بيتالمال در محلي بهتر استفاده شود.
*فارغالتحصيل دانشگاه غيرانتفاعي علامه قزويني