
ليگ قهرمانان اروپا بهترين و پرخرجترين ليگ فوتبال جهان است و حضور ستارههاي بزرگ دنيا در تيمهاي حاضر رقابت و هيجان را به اوج خود ميرساند. در بين 32 تيم شركت كننده در فصل جديد رقابتها نكات قابل توجهي وجود دارد، از جمله اينكه تيمهاي انگليسي به دنبال اهداف دست نيافتني خود ميگردند. آخرين باري كه يك تيم از جزيره فاتح ليگ قهرمانان شده به قهرماني چلسي در سال 2012 برميگردد. وقتي پپ گوارديولا و خوزه مورينيو در ليگ قهرمانان باشند، بايد به هواداران حق داد كه انتظار شگفتيسازي از تيمهاي محبوبشان را داشته باشند. منچستر يونايتد، قهرمان ليگ اروپا با آقاي خاص با توجه به حريفانش يكي از شانسهاي اصلي صعود به حساب ميآيد. از طرفي در مرسي سايد نيز خيليها منتظر درخشش قرمزها هستند؛ ليورپول، موفقترين تيم فوتبال انگليس در قاره سبز بوده و به همين خاطر است كه رويارويي با اسپارتاك، سويا و ماريبور نبايد كارسختي براي تيم يورگن كلوپ باشد.
اين مربي فصل پيش ليورپول را به فينال ليگ اروپا رساند. از سوي ديگر اينكه گوارديولا نيز با كارنامهاي درخشان به منسيتي آمد و ديگر زمان آن رسيده كه تواناييهايش را در قلمرو آبيهاي ثروتمند نيز ثابت كند. سيتي چند سالي است كه يك پاي ليگ قهرمانان بوده بهعلاوه اينكه پپ تجربه دو قهرماني اروپا و سه بارحضور در نيمهنهايي ليگ قهرمانان را دارد و قطعاً هدف مالكان سيتي از استخدام اين مربي قهرماني سيتي در اروپا بوده است. به همين خاطر است كه منچستر سيتي در سالهاي اخير قراردادهاي نجومي با ستارگانش امضا كرده تا بلكه طلسم ناكاميشان در ليگ قهرمان شكسته شود. چلسي را هم نبايد فراموش كرد؛ با اينكه سران تيم از عملكرد كونته راضي نبودند، اما يك فرصت ديگر به او دادند تا از اعتبار خود در ليگ قهرمانان دفاع كند. تاتنهام را نيز نبايد دستكم گرفت؛ براي حريفان اين تيم ناشناخته به حساب ميآيد و همين ناشناختگي ميتواند به كمك تاتنهام بيايد. با در نظر گرفتن همه اين موارد توجه به يك واقعيت از همه چيز مهمتر است؛ موفقيت يا عدم موفقيت تيمهاي انگليسي و حتي ساير تيمها در گرو عملكرد رئال مادريد خواهد. در صورتي كه تيم زيدان به درخشش ادامه دهد، همه مدعيان باز هم حسرت به دل جام خواهند ماند.