حضور دو فوتباليست ايراني در بازي با تيمي از رژيم اشغالگر قدس اتفاقي ناخوشايند و غيرقابل پذيرش بود كه هيچكس آن را تأييد نميكند. متأسفانه مسعود شجاعي و احسان حاج صفي تصميم مناسبي نگرفتند و بايد توضيحات آنها را در خصوص اين تصميم بشنويم. اي كاش لژيونرهاي كشورمان در زمان عقد قرارداد به فكر چنين مسائلي باشند؛ آنها ميتوانستند در قراردادشان بندي را بگنجانند كه اجازه داشته باشند در دو بازي تيم را همراهي نكنند. بازيكنان ميتوانند براي جلوگيري از بروز اين اتفاقات آپشنهايي را در قراردادشان بگنجانند. فوتباليستهاي كشورمان به خاطر اينكه از سوي باشگاه تحت فشار بودند و احتمال جريمه شدن وجود داشت، مقابل حريف رژيم جعلي به ميدان رفتند. اما اين تنها يك بخش ماجراست؛ چراكه بحث عدم رويارويي با ورزشكاران رژيمصهيونيستي دولتي نيست و همواره از سوي ورزشكاران خودمان صورت گرفته است.
غيبت اين دو بازيكن در بازي برگشت حتي ميتوانست محروميتها و جريمههايي از سوي يوفا هم به دنبال داشته باشد. هرچند كه بازهم ميتوانستند پي جريمه را به تنشان بمالند و بازي نكنند. با اين حال نبايد دست به اقداماتي احساسي بزنيم. در آن سوي مرزها بسياري منتظرند تا خبر محروميت بازيكنان ايراني تيم پانيونيوس را بشنوند و عليه فوتبالمان موضع بگيرند. بنابراين فدراسيون فوتبال بايد هوشمندانه با اين موضوع برخورد كند؛ چراكه ممكن است بحث دخالت دولت مطرح شده و فدراسيون فوتبال محروم شود. مهم اين است كه افكار عمومي و مردم اين حركت را تقبيح كرده و عليه آن موضع گرفتهاند. بايد قبل از وقوع اتفاق اين موضوع را پيشبيني ميكردند. وقتي قرارداد براساس نظرات طرف مقابل نوشته ميشود، چنين اتفاقي رخ ميدهد. مردم اين موضوع را تقبيح كردند و فدراسيون هم حتماً اين بازيكنان را توبيخ خواهد كرد. ما با يد با روشها و دستورالعملهايي كه وجود دارد اين موضوع را خنثي ميكرديم؛ البته آنها بهانه داشتند و ميگفتند ما تبعيض نژادي داريم در حالي كه دو انسان در حال ورزش هستند، اما فكر ميكنم اين دو فوتباليست ميتوانستند بدون اينكه اسم خاصي از تيمي بياورند در قراردادشان اين اختيار را پيشبيني كنند كه در چند مسابقه شركت نكنند.
