ب
ه گزارش ندای صبح، دکترسارا گلستانی روان شناس
و کارشناس ارشد خانواده ، با اشاره به اینکه مدارس ما ویژگیهایی دارد که میتواند
مخرب باشد، گفت: یکی از ویژگیهای عمده آموزش و پرورش این است که خلاقیت و تفکر
مستقل هنوز جزو ارزشها محسوب نمیشود و ما برای بچههای خلاق هیچ برنامه آموزشی
نداریم. در صورتی که دانشآموزان بخواهند با آزادی عمل چیزی را یاد بگیرند رفتاری
که از سوی مسئولان مدرسه با آنها میشود باعث کناره گیری دانش آموزان و طرد شدن
آنها می شود. نتیجه این کناره گیری بی اعتمادی دانشآموزان به معلمان، مدرسه و
نظام آموزش و پرورش میشود.
دانشآموزان جدید بر اساس
ویژگیهای نسل قبل پرورش مییابند
دکتر گلستانی اظهار داشت:
این نارضایتی از مدرسه به علت سیستم چهارچوبداری است که بر اساس وقایع هر نسل به
روز نمیشود، ما کودکان امروز و نسل جدید را با ویژگیها و باید و نبایدهای
نسلهای قبل پرورش میدهیم، این سیستم به طور قطع پاسخگو نیست و ارتباط دانشآموز
و مدرسه تیره میشود چون بر مبنای درک متقابل نیست. وقتی در سیستم آموزش و پرورش،
برنامه ریزی به گونه ای باشد که نیاز دانش آموزان در آن در نظر گرفته نشود و نیاز
به فرار کردن از آن سیستم در دانشآموزان پیش بیاید این فضا سرشار از اضطراب و
فشار خواهد شد.
برای تغییر در نظام آموزش و
پرورش به گروه متخصصان نیاز داریم
این روان شناس افزود: تغییر
در برنامههای آموزشی نیاز به گروه متخصصان آموزشی، ابزار و تکنولوژی آن و افراد
مجرب و دنیا دیده دارد، تا در برنامهریزی از تجارب دیگر کشورهای دنیا هم استفاده
کنند. علاوه بر آن یک تیم قوی روانشناسی نیز باید حضور داشته باشد که تمام جنبههای
روانشناسی مانند روانشناسی رشد، خانواده، تربیتی و دیگر شاخههای آن در نظر
بگیرد. این تیم با در نظر گرفتن نیازهای رشدی واقعی در هر گروه سنی و مسایل واقعی
خانوادگی باید برنامهریزی شود.
یک گزینه باز، برای اتفاقات
قومی و منطقهای
این کارشناس ارشد خانواده افزود: یک گزینه باز نیز باید در نظر گرفته شود
تا اتفاقات منطقهای، قومی و تفاوتها قابلیت جایگزینی داشته باشد تا چنین مدارسی
بتوانند بر اساس تواناییهای دانشآموزان تغییرات لازم را ایجادکنند. در واقع گام
اول در تغییر نظام آموزشی، نگاه فراچهار چوبی یا با چهارچوبهای جدید و به روز است
که اجازه خلاقیت را در سیستم برنامهریزی در نظر بگیریم. برنامهای باید ریخته شود
که آزادی و خلاقیت در سیستم نظام کشته نشود.
هنوز به اهمیت آموزش و پرورش
پی نبردهایم
گلستانی با اشاره به اینکه
چرا نظام آموزش و پرورش ایران مطابق استانداردهای جهانی به روز نمی شود سوالی است
که مسئوولان مربوطه باید به آن پاسخ دهند، اظهار داشت: وقت، انرژی و بودجه کافی
برای این امر در نظر گرفته نمیشود و دلیل آن نیز این است که ما هنوز به میزان
اهمیت آموزش و پرورش کودکان برای شکل دادن آینده موفق برای جامعه پی نبردهایم.
آموزش و پرورش ایران، آنچه
یاد میدهند و آنچه یاد نمیدهند
علاوه بر درسهایی که در
مدارس به کودکان آموزش داده میشود و خروجی آن نیز خیل عظیم فارغ التحصیلانی است
که نوشتن یک نامه اداری ساده را نیز بلد نیستند، یک روزنامه انگلیسی و عربی را نمیتوانند
بخوانند، حال بماند آنچه به بچهها یاد نمیهند: مهارت های زندگی، امید، خلاقیت،
مذاکره، قدرت حل مساله، مدارا، تعاملات اجتماعی و... به همه این فجایع بیفزایید
فضای حاکم بر نظام آموزشی را که آمیزهای از استرس، اضطراب، تحقیر، تولیدحس
ناتوانی در بچهها، ایجاد ارزشهای کاذب در دانشآموزان و خانوادههاست، فضایی که
نه تنها بچهها قربانی بی چون و چرای آنند، که خود معلمان نیز در این فضای مندرس،
در رنج دایمیاند.
وی افزود:آموزش و پرورش
ایران سالهاست کودکان را در سن 6 سالگی تحویل میگیرد و بعد از 12 سال موجوداتی تحویل جامعه میدهد که عمدتا
توانایی زندگی و تصمیمگیری ندارند و در واقع این نظام تمایل دارد دانشآموزان
بله، چشم قربانگو تربیت کند تا در هدایت آنها دچار مشکل نشود. چرا آموزش و پرورش
ایران هنوز هم نتوانسته مطابق استانداردهای بینالمللی و علوم روز دنیا به روز شده
و دانشآموزان را مطابق زمان خود پرورش دهد؟ سوالی که بسیاری در پی یافتن پاسخی
برای آن هستند.
هیچ همتی برای اصلاح نظام
آموزشی نمیشود
نظام آموزشی ایران، بیش از
آن که به پرورش انسان های توانمند برای آینده کشور بینجامد، در حال بازتولید وضع
موجود است و این، معنایی جز عقب رفت مستمر در رقابت با جهان ندارد. با این حال و
به هزاران هزار تاسف و دردمندی باید گفت که هیچ همتی برای اصلاح نظام آموزشی دیده
نمی شود و کودکان و نوجوانان ایرانی، روز به روز در این نظام آموزشی ناکارآمد،
فرسوده می شوند و تا آخر عمر، زخم
های باقی مانده از مدرسه را با خود حمل می کنند.
