پاريسنژرمن ورود نيمار را به رخ كشيده؛ پرداخت 222 ميليون يورو و دستمزد هفتهاي 596 هزار پوند. تابستان از نيمه نگذشته كه 41/2 بيليون پوند در پنج ليگ فوتبال رد و بدل شده است. پيش از اين بازيكنان صاحبنام قيمت بالايي پيدا ميكردند و آنهايي كه طي يك يا دو فصل ميدرخشيدند يا در چند بازي بينالمللي چشمها را خيره ميكردند، گرانقيمت خوانده ميشدند. آيا روملو لوكاكو بازيكن شناخته شدهاي بوده كه منچستر يونايتد 75 ميليون پوند برايش پرداختهاست؟ خورههاي فوتبال، مهاجم بلژيكي اورتون را ميشناختند، ولي منچسترسيتي براي برناردو سيلوا گمنام به موناكو 43 ميليون پوند پرداخته و چلسي براي تيمو باكايوكو باز هم به موناكو 40 ميليون داده است. چند نفر بازيهاي سيلوا و باكايوكو را به ياد ميآورند؟ رئال ميخواهد براي كيليان امپاپه 120 ميليون پوند به موناكو بپردازد. ميلان تاكنون كه تابستان به نيمه نرسيده 211 ميليون يورو خرج كرده است. در چنين قابي پستهاي بازيكنان هم اهميتشان را از دست دادهاند.
پرسشها پرشمارند: آيا پل پوگبا 90 ميليون پوند ميارزيد؟ آيا آنخل دي ماريا چي در قواره 64 ميليون براي منچستر يونايتد بازي كرد؟ چلسي هفتسال پيش براي فرناندو تورس 50 ميليون پرداخت و به زحمت از شرش خلاص شد. تشكيلاتي در سويس برپا شده تحت عنوان «مطالعات بينالمللي ورزشCIES »كه بر مباني روشن ارزش بازيكنان را تعيين كرده: سن و سال، پست، آمار در ميدان، كيفيت ليگ و كيفيت حريفان ، مطالعات اين نهاد نشان داده باشگاههاي ليگ برتر انگليس بيش از هر ليگ ديگري ريخت و پاش كردند و مبالغي بيش از ارزش بازيكنان پرداختهاند. ميتوان از زاويه ديگري به ريخت و پاشهاي اروپايي نگاه كرد. اينكه ليگهاي اروپا پاسخ دندانشكني به ريخت و پاشهاي ليگ چين دادهاند. درآمد متوسط باشگاههاي اروپايي افزايش پيدا كردهاست، ولي ذرهاي از تناقضهاي مالي كاسته نشدهاست. اينكه منچستريونايتد در صف پولسازها بودهاست و در عين حال بدهكارترين باشگاه با 530 ميليون يورو و با اين وصف راه و روش خود را تغيير نداد، نشان ميدهد حفظ برند اهميت بيشتري از حساب كتابهاي روزآمد دارند. اكنون هيچ عددي، هيچ چشمي را گرد نميكند.
