راهيابي تيم اميد فوتبال ايران به المپيك همواره يكي از دغدغهها و چالشهاي ورزش كشورمان بوده تا جايي كه بيش از چهار دهه است كه در حسرت حضور در بازيهاي المپيك ماندهايم. معمولاً كشورهاي موفق آسيايي از جمله كره، ژاپن و استراليا در مسابقات انتخابي المپيك از تيم جوانان خود استفاده ميكنند كه باتوجه به برنامهريزيهاي دقيق و حرفهاي كه آنها دارند، تصميمي منطقي است. در اين دوره فدراسيون كشورمان نيز با مشورت كارلوس كرش تيم جوانان را راهي رقابتهاي انتخابي كردهاست. با توجه به اينكه صعودمان به المپيك اهميت زيادي دارد، شايد از اعزام تيم زير 22 سال به انتخابي نتيجه مطلوب را نگيريم. معمولاً اين كار را همه كشورها انجام ميدهند، اما از آنجا كه در فوتبال همه نتيجهگرا هستند، فدراسيون ريسك بزرگي را پذيرفته است. شايد اگر مثل هميشه تيم اميد را به رقابتهاي انتخابي ميفرستاديم لااقل خيالمان از بابت صعود به مرحلهنهايي انتخابي راحت ميشد. در اين دوره اين چالش را هم داريم كه آيا به مرحله نهايي انتخابي صعود ميكنيم يا نه.
خوشبختانه در اين دوره فدراسيون برنامهريزي بهتري براي اميدها انجام داده از طرفي جوانان اعزامي به قزاقستان همان نفراتي هستند كه در جامجهاني حضور داشتهاند. انتظار ميرود با استفاده از همين تجربيان در انتخابي المپيك عملكرد مطلوبي داشتهباشند. فوتبال ايران استعداد كم ندارد و در صورتي كه به آنها بهاي لازم داده شود قطعاً ميتوانند كارهاي بزرگي انجام دهند. البته بايد به مشكلات سد راه اين تيم هم اشاره كرد. باشگاهها در زمان برگزاري تمرينات همكاري لازم را انجام ندادند و بعضاً بازيكنان مدنظر كادرفني را به تيم نميدادند. بدون شك فوتبال ايران پتانسيل لازم براي رسيدن به المپيك را دارد و اين اتفاق در اين دوره نيز ميتواند رخ دهد. اميد ميرود اين بار طلسم صعود شكسته شود و شاهد سنت شكني تيم اميد باشيم.
