پيام سواري جوانمردي
آموزش مداوم و پيوسته داراي جامعيتي است كه تمامي اجزا و عناصر آموزش و پرورش را در برميگيرد و پيوسته بايد در طول سال استمرار داشته باشد؛ اين نوع آموزش بايد زمينهساز پيشرفت و توسعه هر يك از اجزاي تشكيلدهنده نظام آموزش و پرورش باشد.
تعطيلي يكباره مدارس در تابستان گام بسيار خطرناكي است. صاحبنظران و كارشناسان بسياري هم طرح تعطيلي دبستانها را مردود اعلام كردهاند. از طرفي ميتوان گفت يكي از چالشهايي كه انسان امروزي با آن روبهرو است، پديدهاي است كه از آن تحت عنوان فراموشي اطلاعات نام برده ميشود. رو به رو شدن با اين چالش و نتيجه آن در آموزش و پرورش، طرح دو پرسش اساسي را اجتنابناپذير ميكند. پرسش نخست اينكه، علت فراموشي اطلاعات دانشآموزان چيست؟ و پرسش دوم آن است كه نظام آموزشي چگونه بايد با اين چالش روبهرو شود؟
در پاسخ به پرسش اول، دو اثر عمده قابلذكر است؛ اولين مورد فاصله گرفتن طولاني مدت دانشآموز از درس است و دومين مورد منقطع شدن آموزش مداوم و پيوسته. در پاسخ به پرسش دوم هم نظام آموزشي دو راه دارد؛ راه اول مهيا و مجهز كردن دانشآموزان براي آموزش مداوم و پيوسته از طريق ايجاد انگيزه، رشد تخيل و آيندهنگري، محيط آرام، توجه به آموزش، رشد خلاقيت، تحول در سازماندهي برنامههاي درسي، تنوع بخشي، ارتقاي هنر و زيبايي. راه دوم اجراي طرح بازآموزي تابستانه است.
در اين طرح جهت تقويت پايه تحصيلي، يادآوري مطالب درسي و آمادگي علمي دانشآموزان براي ارتقاي پايه تحصيلي، هفتهاي دو جلسه با معلم مربوطه همان پايه كلاسهاي تابستانه بازآموزي برگزار ميشود؛ طوري كه دانشآموزان از كتاب و درس فاصله نگیرند و مطالب درسي خود را فراموش نكنند.
در مجموع براي بهبود سيستمهاي آموزشي و اثرگذاري مطلوبتر آموزش و پرورش بايد از راهبرد «آموزش مداوم» كمك گرفت. آموزشي كه عمدتاً مبتني بر انتقال مفاهيم و آموختهها باشد خود، ناقض يادگيري است. از اين رو، آموزش بايد با عنصري متحولكننده و پويا يعني «مداومت» با تمام ضرورتهاي موجود آن همراه شود. برآيند آن، ارتقاي كيفيت تعامل معلم و فراگير و در نتيجه بدون فراموشي اطلاعات خواهد بود. كاربست چنين راهكارهايي ميتواند در جهت ارتقا و تعميق كيفيت مطلوب آموزشي كه همان نهادينه شدن آموزش مداوم و پيوسته است، تعيينكننده باشد. بدون توجه به چنين راهبردهايي، جريان آموزش به سطحينگري كشانده خواهد شد و از معناي واقعياش دور خواهد افتاد. (برگرفته از شماره 12 و 13 مجله پژوهشگران)
همكاري انجمنهاي اوليا و مربيان در كنار اقدام و عمل جدي آموزش و پرورش و فراهم كردن زيرساختهاي مربوطه ميتواند برنامههاي تعليم و تربيت را به طور كيفي و كمي ارتقا بخشد.
