احمد گنجی
همانطوري كه در متون تاريخي آمده در دوران ساسانيان فاصله طبقاتي بين مردم بيش از حد بود تا جايي كه رفتن از يك طبقه به طبقه بالاتر بسيار سخت يا اصلاً غيرممكن بود، مثلاً يك دبير تا آخر عمر نميتوانست به طبقه مديران راه پيدا كند. در دوران ساسانيان مردم هر طبقه تقريباً در يك محله بخصوص زندگي ميكردند و يك فاصلهاي بين طبقات وجود داشت. در دوران روحاني نيز وضع مردم تقريباً به همين منوال شده است. مثلاً يك دانشجو در حالي كه مشغول به تحصيل ميباشد و همه هم و غمش بايد معطوف به تحصيل و تحقيق باشد با اين وضعيتي كه در كشور ايجاد شده تمام فكر و ذكرش پيدا كردن كار متناسب با تحصيلاتش ميباشد، غافل از اينكه بعد از كلي زحمت و گرفتن مدرك چند سالي نيز بايد دوندگي كند تا حداقل شغلي در حد مثلاً دستفروشي و مسافركشي پيدا كند تا معيشت خود را پيدا كند و سربار پدرش نباشد.
اين دانشجو كه از لحاظ فرهنگي در بالاترين درجه قرار دارد، حالا به پايينترين درجه تنزل يافته است. در دوران روحاني فاصله طبقاتي به قدري زياد شده كه يك بازنشسته بعد از 30 سال كار و زحمت بايد عروسي فرزندانش را در خواب ببيند.
در دوران ساسانيان حداقل مردم دغدغه كار را نداشتند و با ادامه شغل پدر امرار معاش ميكردند، اما در دوران روحاني، بيكاري به خصوص در قشر تحصيلكرده و حتي جوانان جوياي كار آنقدر بالا رفته كه آمار آن بسيار وحشتناك شده است. به قدري كه حتي صداي مقام معظم رهبري را نيز درآورده و ايشان در هيچ سخنراني نيست كه به اين معضل اشاره نكنند.
در دوران ساسانيان يك مدير تا آخر عمر يك مدير بود و چون جامعه طبقهبندي شده بود، هيچگاه عوض نميشد.
در دوران روحاني نيز مديران دستگاههاي اجرايي هيچگاه بركنار نميشوند و فقط جابهجا ميشوند. هيچگاه از جوانان نخبه در اين دستگاهها استفاده نميشود كه معضل فرار مغزها به وجود ميآيد. به خاطر همين است كه مديران اجرايي به خودشان اجازه ميدهند تا براي خود حقوقهاي نجومي برقرار كنند و دولت نيز هيچگونه نظارتي به آنها نداشته باشد.
پس با اندكي تأمل ميبينيم كه اين فاصله طبقاتي روز به روز بيشتر و بيشتر ميشود و فقرا در همان فقر خود ميمانند و اغنيا روز به روز غنيتر ميشوند و اشرافيگري مانند دوران ساسانيان رايج ميگردد. پس به اميد روزي كه مديران قوه مجريه به رهنمودهاي رهبر معظم انقلاب عمل كنند. همانطور كه ايشان فرمودند كشور عزيزمان مانند كالبد يك انسان است، ببينيد در كجا مشكل پيش آمده به آنجا كمك كنيد، به كجا خون كمتري ميرسد به آنجا خونرساني بيشتري كنيد و مشكلات جامعه را به نحو احسن حل كنيد. مردم ما مستحق زندگي بهتري ميباشند، مسئولان بيشتر بكوشند.
