گندم زمانی
محمد فرهادي، وزير علوم درباره اين سؤال كه آيا در مجلس مسئله استيضاح وي نيز مطرح میشود، گفته است: بشود يا نشود. كي به كي است؟!
البته آقاي وزير چندان هم بد نگفته است؛ چراكه با نگاهي به كارنامه فعاليتهاي وي باور اينكه كي به كي است، كاملاً به صورت محسوسي قابل تشخيص است!
راست گفتيد آقاي وزير، كي به كي است كه در 15 مرداد 92، 6 شهريور 92، 19 آذر 92 ، 11 تير 93، 20 آبان 94، 29 خرداد 95و 28 مهر 95، رهبر معظم انقلاب به طور مكرر نسبت به توجه در خصوص كمنشدن رشد علمي كشور هشدار ميدهد، اما همچنان اين دانشگاههاي برتر كشور هستند كه با گزارشهاي سالانه و ماهانه جهاني تنزل علمي پيدا ميكند.
كي به كي است كه اساتيدي با تجربه، متخصص، ارزشي و انقلابي از ساختار دانشگاه حذف شدند؟
كي به كي ميشود كه 3هزار كد رشته از دفترچه انتخاب رشته كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي به صورت ناگهاني و برخلاف قانون حذف ميشود!
كي به كي است كه سند مهمي به نام 2030 را به دور از چشم همه و بيسر و صدا به امضا ميرسانند؟
كي به كي است، كه به رغم تعهدات موجود در رابطه با اين سند زير تمامي تعهدات زده ميشود و ديوار حاشا بالا ميرود؟
واقعاً كي به كي است كه رهبر معظم انقلاب يك اقدام را مورد نقد قرار ميدهد، اما سخنگوي دولت توهم «تلقي و ابهام» را به دنبال آن مطرح ميكند؟
اصلاً آقاي وزير شما راست ميگوييد، كي به كي است كه وزير يك مملكت به همراه دخترش در ويلاي ميليوني شخصي خود، وارداتچي كالايي ميشود كه واردات آن توليد داخل را نابود و كارگر ايراني را بيكار ميكند؟
شايد كه نه، حتماً اگر كي به كي وزارت علوم نبود دانشجويان هوا و فضا پاي پروژههاي معطل مانده خويش اشك نميريختند!
بحرانسازي عليه بورسيهها، دروغ در مورد نهادهاي نظارتي، مصاحبههاي بيمبناي مسئولان، افشاي اسناد دولتي، پاداش چند ده ميليوني مديران، نامهنگاريهاي رفت و برگشتي، برنامهريزي براي عدم جذب و اعلام عدم نياز به بورسيهها، به كارگيري مديران رد صلاحيت شده، درگيري با كميسيون آموزش مجلس و ناديده گرفتن آراي كميسيون اصل 90 در كنار مواردي همچون حاكميت يك باند خاص بر وزارت علوم و تحصيل افراد نزديك به دولت در مقاطع تحصيلات تكميلي برترين دانشگاهها به همراه ناديده گرفتن برخي ضوابط تنها بخشي از مصاديق كي به كي است!
با اين تفاسيري كه ما تاكنون ديديم، بيشك آقاي وزير به مصداق همين كي به كي برنامهريزيها (شما بخوانيد حاشيه سازي) را پيش ميبرد والا كه پر واضح است ساختار كلي اين نظام و انقلاب از هر كي به كي بودني مبرا است، هرچند كه در اين ميان هستند كساني كه با كي به كي شدنها بر مسند قدرت مينشينند تا با تكيه بر همان كي به كيها، به اهداف خاص خود دست يابند!
