رضاع يعني شيرخوردن طفلي از زني غير از مادر خود به عبارت ديگر هرگاه زني غير از مادر، طفلي را با شرايط معين شير دهد، بين او و طفل قرابت رضاعي ايجاد ميشود. همچنين شير خوردن دو طفل از يك زن به طور همزمان نيز باعث ايجاد قرابت رضاعي ميشود. شرايط ايجاد قرابت رضاعي عبارتست از:
1- شير زن از بارداري مشروع حاصل شده باشد. 2- شيرزن مستقيماً از پستان مكيده شده باشد. 3- طفل لااقل يك شبانهروز يا 15 مرتبه متوالي شيركامل خورده باشد، بدون اينكه در بين آن غذاي ديگر يا شير زن ديگري را بخورد 4- شير خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد. 5- مقدار شيري كه طفل خورده است از يك زن و يك شوهر باشد. بنابراين اگر طفل دو شبانهروز مقداري از شير يك زن و مقداري از شير زن ديگر بخورد، موجب حرمت نميشود، اگرچه شوهر آن دو زن يكي باشد.
همچنين اگر يك زن، يك دختر و يك پسر رضاعي داشته باشد و هر يك را از شير متعلق به شوهر ديگر داده باشد، آن پسر با آن دختر، برادر و خواهر رضاعي نيستند و ازدواج بين آنها از اين نظر ممنوع نيست. نكته ديگر اينكه محدوديتهايي كه بين اقوام نسبي زن و شوهر وجود دارد، بين اقوام رضاعي آنها نيز ايجاد ميشود. مثلاً همانطور كه مرد نميتواند با مادرزن خود ازدواج كند، با مادر رضاعي او نيز حق ازدواج ندارد. همچنين تمام كساني كه به دليل خويشاوندي نسبي، بر شخصي حرام هستند، در اثر خويشاوندي رضاعي نيز حرام ميشوند. نكته آخر اينكه اقوام زن شيرده با اقوام طفل رضاعي هيچگونه قرابتي ندارند. مثلاً دختر زن شيرده ميتواند با برادر طفل رضاعي ازدواج كند.
