
كسب رتبه يازدهم در بين دوازده تيم حاضر در ليگ جهاني 2017 به هيچ وجه نميتواند نتيجه خوبي براي واليبال ايران باشد. اگرچه همه تيمها دوران فراز و فرود دارند و تيم ما دوران فرود خود را پشت سر ميگذارد، اما تيم ملي ايران قهرمان آسيا، ششم جهان و چهارم ليگ جهاني بوده است و بايد علل اين ناكامي را ريشهيابي كرد. براي موفقيت در ليگ جهاني نميتوان تنها با يك تركيب ثابت به ميدان رفت. به همين دليل است كه تمامي تيمهاي قدرتمند و مدعي در هر دوره اين رقابتها دست به تغييرات ميزنند؛ چراكه هم جوانانشان فرصت كسب تجربه دارند و هم اينكه بهترين زمان براي ايجاد تغييرات در تركيب بعداز بازيهاي المپيك است. از جمله مسائلي كه در آسيبشناسي نتايج ضعيف تيم ملي بايد مدنظر قرار بگيرد اين است كه كولاكوويچ زمان كمي براي آمادهسازي تيم و آشنا شدن به شرايط واليباليستهاي كشورمان داشت.
اما حالا پس از ليگ جهاني شناخت خوبي از مليپوشان پيدا كرده و در آينده ميتواند تصميمات بهتري بگيرد. سرمربي تيم ملي قطعاً بايد درتركيب تيم ملي دست به تغييرات بزند و از بازيكنان باانگيزه استفاده كند؛ در بازيهاي اخير مصدوميت و خستگي جسماني و رواني بيشتر بازيكنانمان را رنج داد. به همين دليل هم مردم ديگر شاهد شادابي و صلابت هميشگي مليپوشان نبودند. درحالي كه مردم حق دارند عرق ملي را در بازي ملي پوشان كشورمان مشاهده كنند. از اين پس بايد استراتژي تيمهاي مدعي را در دستور كار داشته باشيم و منتظر هستيم تا تغييرات را در اين دوسالي كه كولاكوويچ با ايران قرارداد دارد شاهد باشيم. البته در مسير تحول بايد تركيبي از جوانان و قديميها را به كار گرفت، بازيكنان جوان در پستهاي مختلف ميتوانند از تجارب قديميها استفاده كرده و تا المپيك 2020 به مرز آمادگي كامل برسند. با شناختي كه از سرمربي تيم ملي داريم مطمئنيم كه به زودي تغيير و تحول زيادي در واليبال ايران خواهيم ديد. چراكه كولاكوويچ پيش از اين در تيم ملي صربستان تجربه اين كار را داشته است. واليبال كشورمان راه خود را پيدا كرده و به يكي از تيمهاي درجه يك دنيا تبديل شده است. براي جا نماندن از رقبا با صبر و تحمل پشتوانهسازي را جديتر از قبل در دستور كار قرار دهيم.